Όπως επισημάναμε και στο προηγούμενο πόστ ο νόμος περί κατοχής βρώμικου πολιτικού χρήματος δεν καταδικάζει μόνο την απόκτησή του (με την οποία ασχολούνται σήμερα όλοι οι πολέμιοι της «παραγραφής»). Αλλά και την ΧΡΗΣΗ του. Να τι δήλωσαν στο http://www.antinews.gr/ έγκριτοι νομικοί κύκλοι, η εγκυρότητα της άποψης των οποίων δεν αμφισβητείται, αναφερόμενοι στο Ν.2331/1995 για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Από τη στιγμή που βεβαιωθεί ανακριτικώς η αρχική εγκληματική προέλευση των εισπραχθέντων από πολιτικούς χρηματικών ποσών, πάσα κατοχή , επένδυση , μετατροπή, ή μεταβίβαση οποιουδήποτε εκ των ανωτέρω περιουσιακών στοιχείων, λάβουσα χώρα κατά το από της ισχύος του Ν.2331/1995  μέχρι σήμερα χρονικό διάστημα , είναι αξιόποινη ως προβλέπεται υπό του άρθρου 2 του Ν. 2331, και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος. Η δε μορφή των πράξεων αυτών κατά το χρονικό αυτό διάστημα ως κακουργημάτων , δεν μεταβάλλεται εκ του γεγονότος ότι μερικότερες πράξεις της αυτής εγκληματικής συμπεριφοράς προ της ισχύος του Ν 2331/1995 ήσαν πλημμελήματα. Διότι οι μετά την ισχύ του Ν 2331/95 εξακολουθητικώς τελούμενες πράξεις, περί των οποίων το άρθρο 2 του Νόμου αυτού , και οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της κατ΄ επάγγελμα εκδηλούμενης κατοχής και πάσης φύσεως εκμεταλλεύσεως (μετατροπής, μεταβίβασης) τοιούτων περιουσιακών στοιχείων, των οποίων αποσκοπείτε η συγκάλυψη της αληθινής προέλευσης, έχουν αυτοτελή νομοθετική πρόβλεψη ως κακουργηματικές.

Με άλλα λόγια, δεν παραγράφεται τίποτα, για κανέναν. Ποινικές διώξεις εναντίον υπουργών, πολιτικών, βουλευτών μπορούν να ασκηθούν και από την επόμενη Βουλή. Η κατοχή και αξιοποίηση βρώμικου πολιτικού χρήματος είναι «ενεστώτας χρόνος» και όχι παρελθών.

Όσο για τα περί παραγραφής,

________________________________________________________________________________________________
Συνεχίζουμε με την μηντιακή, νομική και διαπλεκόμενη παραπληροφόρηση για την παράσταση πολιτικής αγωγής του Δημοσίου στην υπόθεση της Ζήμενς (προηγούμενο εδώ)

1. Το έγγραφο (διαβάστε το όλο εδώ) αναφέρεται σε χρηματισμό «πολιτικών των δύο μεγαλύτερων ελληνικών πολιτικών κομμάτων». Από πού κι ως που εμπίπτει αυτό στη διάταξη περί ευθύνης υπουργών; Θα τρελαθούμε; Το Νομικό Συμβούλιο του κράτους μιλάει περί ευθύνης πολιτικών κομμάτων σαφέστατα. Δεν μιλάει περί συγκεκριμένης ευθύνης συγκεκριμένων υπουργών όπως απαιτεί ο νόμος για εξεταστικές και προανακριτικές που όλοι τον μάθαμε απέξω με τον Παυλίδη και τους άλλους. Είναι λοιπόν θέμα ποινικής διερεύνησης από εισαγγελέα.

2. Ο Τσουκάτος ήταν υπουργός;

3. Το θέμα ποιο είναι; Οι αιτιάσεις των συνηγόρων ότι δεν ενημερώθηκαν εγκαίρως για το έγγραφο του ΝΣΚ (πολύ καλά κάνουν και φωνάζουν), ή ότι το Ελληνικό Δημόσιο για πρώτη φορά στην ιστορία του έστω και συρόμενο, πιεζόμενο και εκβιαζόμενο προχωρεί σε παράσταση πολιτικής αγωγής στην μεγαλύτερη υπόθεση διαφθοράς από γενέσεως ελληνικού κράτους; Κάτι το οποίο δεν αλλάζει πλέον.

4. Τι έκανε τόσα χρόνια το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση στις τόσες ποινικές διώξεις εναντίον της Ζήμενς και της Ιντρακόμ που άσκησε η δικαιοσύνη; Δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής η κυβέρνηση Παπανδρέου, ή η κυβέρνηση Σημίτη στις υποθέσεις των 470.000 ψηφιακών παροχών, του 1.000.000 ψηφιακών παροχών, για τις υποθέσεις του Κόκκαλη; Πως προσπάθησαν να διαφυλάξουν τα συμφέροντα του δημοσίου όσοι παριστάνουν σήμερα τους κήνσορες του δημοσίου βίου;

5. Και να πούμε και κάτι ακόμα: Ο νόμος περί κατοχής βρώμικου πολιτικού χρήματος δεν καταδικάζει μόνο την απόκτησή του (με την οποία ασχολούνται όλοι οι πολέμιοι της «παραγραφής»). Αλλά και την ΧΡΗΣΗ του. Και οι βίλες, τα κότερα και οι γάμοι σε πολυτελή ξενοδοχεία δεν παραγράφονται. Ιδού η Ρόδος λοιπόν ιδού και το πήδημα.

Πάψτε λοιπόν την πλάκα και την κοροϊδία ή πείτε ξεκάθαρα ότι όλοι ξεΚΟΚΑΛΙσατε το δημόσιο χρήμα.