σσΟ: Ο Καρατζαφέρης είναι δαιμόνιος. Γνωρίζοντας ότι μόνο από τη δεξαμενή της ΝΔ θα αντλήσει ψήφους, πλασσάρεται ως υποστηρικτής του Καραμανλή γνωρίζοντας ότι ο μέσος ψηφοφόρος της ΝΔ είναι Καραμανλικός μέχρι κόκκαλο και πιστεύει πως ο Καραμανλής ροκανίζεται από τους εχθρούς της Ελλάδας, του πλανήτη κλπ. Παράλληλα στοχοθετεί την Ντόρα ως πρώτο τερμίτη της καρέκλας του πρωθυπουργού και πράκτορα διάφορων κακών δυνάμεων. Έτσι προλειαίνει ένα εκπληκτικό για τον ίδιο και πολύ πιθανό σενάριο: Με την ήττα της ΝΔ η Μπακογιάννη είναι αδιαμφισβήτητο φαβορί για τη διαδοχή. Με την δυσφήμιση όμως του Γιώργη, η Μπακογιάννη θα αναλάβει ένα τεμαχισμένο κόμμα αφού οι Καραμανλικοί δεν θα θέλουν ούτε να τη δούν. Μεγάλο κομμάτι αυτών επόμενο είναι να κατευθυνθεί στο ΛΑΟΣ μετά τις αβάντες Καρατζαφέρη και τις “προειδοποιήσεις”. Βάζουμε και στοίχημα πως εάν πέσει ο Καραμανλής το ΛΑΟΣ θα διπλασιάσει τα ποσοστά του;

Γ. Καρατζαφέρης: Ο κ. Καραμανλής δεν στηρίζεται πουθενά. Πρέπει να αντιληφθεί ότι ήδη έχει σκαφτεί ο λάκκος του, μάλιστα τον πλακοστρώνουν τώρα, και περιμένουν να τον βάλουν μέσα. Αν ο κ. Καραμανλής έκανε καλά την ανθρωπογεωγραφία της προηγούμενης ψηφοφορίας, διαπίστωσε ότι υπάρχει ένα μονομπλόκ γύρω στους 25 βουλευτές οι οποίοι ψήφισαν κατά οδηγία, κατ΄ εντολή. Επομένως ο κ. Καραμανλής δεν έχει καμία ελπίδα. Δυστυχώς για εκείνον, ή έχει αντιληφθεί, αλλά δεν τολμά να το αντιμετωπίσει, ή δεν έχει αντιληφθεί ότι κάποιοι του μετράνε ώρες.

Δημοσιογράφος: Πάντως μου λέτε ότι δεν θα πρέπει ο πρωθυπουργός να θεωρεί δεδομένες τις βουλήσεις των βουλευτών του ΛΑ.Ο.Σ.
Γ. Καρατζαφέρης: Ο κύριος Καραμανλής εάν μπορούσε να ελέγξει την δική του κοινοβουλευτική ομάδα θα ήταν σε θέση να κάνει κουβέντα με άλλα κόμματα. Αλλά δυστυχώς σήμερα τη ΝΔ δεν την ελέγχει ο κύριος Καραμανλής. Ελέγχεται από άλλους παράγοντες.

Δημοσιογράφος: Κύριε πρόεδρε μου λέτε ότι η υπόθεση Παυλίδη μπορεί να οδηγήσει να δρομολογήσει τέτοιες εξελίξεις που να οδηγήσουν ακόμα σε πτώση της κυβέρνησης; Ακόμα και σε εθνικές εκλογές;
Γ. Καρατζαφέρης: Μιλάω για πτώση Καραμανλή.

Δημοσιογράφος: Χωρίς να υπάρξει πτώση της κυβέρνησης;
Γ. Καρατζαφέρης: Εγώ σας είπα πτώση Καραμανλή. Αυτή την στιγμή μεθοδεύεται. Μην κοροϊδευόμαστε κύριε Σιαφάκα, είμαι και εγώ όπως και εσείς, πρωτίστως δημοσιογράφος. Ο κύριος Μανούσης δεν είχε τα κότσια να τα βάλει με τον πρωθυπουργό της χώρας, με την κυβέρνηση. Σε αναμέτρηση. Ξέροντας ότι την φθείρει ξέροντας ότι θα την ρίξει. Ούτε βεβαίως το ΠΑΣΟΚ είναι τόσο απονήρευτο και ανυποψίαστο που έχει προχωρήσει σε αυτά τα γρανάζια μέσα κατ΄επανάληψη, να εμπιστευθεί ένα Μανούση. Άλλος είναι πίσω από την πλάτη του Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δήθεν αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στα κατεχόμενα γεμίζει ανησυχία την Κυπριακή πλευρά για την πορεία των συνομιλιών.

Αυτό είναι το φιάσκο της εξωτερικής πολιτικής μιας χώρας που δεν έχει κανένα σεβασμό στους πολίτες της. Αντίθετα άγεται και φέρεται ως εκτελεστής άνωθεν εντολών προσπαθώντας να δικαιολογήσει στο εκλογικό σώμα την έλλειψη ενάργειας. Αυτό βεβαίως δεν ίσχύει μόνο για τον Χριστόφια αλλά και για την Ελληνική εξωτερική πολιτική. Άλλωστε ο Κύπριος πρόεδρος με την ευλογία της κυρίας Μπακογιάννη έβαλαν τις βάσεις στην κωμική κωδικοποίηση της πολιτικής ανυπαρξίας ως “εποικοδομητικές συνομιλίες”! Το σκεπτικό της βελούδινης διαπραγμάτευσης ήταν η ενδυνάμωση του Ταλάτ ως μετριοπαθή συνομιλητή που θα έπρεπε με κάθε τρόπο να διατηρήσει την ηγετική του θέση για να υπάρχει ελπίδα διαλόγου και δυνατότητα κοινώς αποδεκτής λύσης.

Έτσι, ο κύριος Χριστόφιας κατέβαινε στις συνομιλίες με μια ατζέντα ενδεικτική της ένδειας αίσθησης όχί μόνο κάποιου “ιδιοτελούς” κρατικού στόχου αλλά και αυτής της βασικής αρχής του Δικαίου. Ως αυτό απορρέει από τα ψηφίσματα και τις διαχρονικές θέσεις της διεθνούς κοινότητας, μακρυά από κραυγές σωβινιστικού φανατισμού. Στις συνομιλίες η Ελληνοκυπριακή πλευρά δεν έθεσε τα αυτονόητα:

• Την αποδεδειγμένη Εθνοκάθαρση στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου
• Το θέμα των περιουσιών και τις υπεξαίρεσης αυτών
• Το θέμα των εποίκων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (ακόμη και των Τουρκοκυπρίων)
• Την προκλητική παραμονή και ενίσχυση του κατοχικού στρατού (αλήθεια, γιατί ενισχύεται; Έγινε ουδέποτε καμιά προσπάθεια “απελευθέρωσης” και δεν το καταλάβαμε;)

Μέσα από αυτή την διαδικασία, δημιουργήθηκαν τραγικές υπαναχωρήσεις από τις πάγιες θέσεις της Κύπρου που βασίζονται στο ΔΔ. Με μηδενική ανταπόδοση και μόνη προσδοκία την δημιουργία ενός καλού κλίματος που ουδέποτε μεταφράσθηκε σε θετική εξέλιξη έστω και σε θεωρητικό επίπεδο. Ο κύριος Ταλάτ δεν μετακινήθηκε χιλιοστό από τις εξωφρενικές Τουρκικές διεκδικήσεις.

Ο καλοκουρδισμένος Τουρκικός μηχανισμός λοιπόν με τη συμπαθή μαριονέτα κατάφερε να κερδίσει πόντους χωρίς να παραχωρήσει τίποτα έστω και σε επίπεδο “διάθεσης”. Τώρα λοιπόν, σύσσωμο το ξεχαρβαλωμένο μαγαζί Ελλάδας – Κύπρου κοιτά με γουρλωμένα μάτια την άνοδο των “ακροδεξιών” με τις απαραίτητες δημοσιογραφικές σάλτσες πανικού που ως μόνο στόχο έχουν την προετοιμασία των υπηκόων για ακόμα μεγαλύτερες υποχωρήσεις.

Κανείς δεν θα αναζητήσει ευθύνες στους διαχειριστές για έλλειψη πολιτικής οξυδέρκειας, έστω βασικής αφού ο Ταλάτ πραγματικά συνετρίβει, γεγονός που όφειλαν αν μη τι άλλο να γνωρίζουν τόσο ο κύριος Χριστόφιας όσο και η Ελληνίδα ΥΠΕΞ.  Τώρα που έχουν κατεβάσει τον πήχυ στο Μηδέν, τι θα συζητήσουν με τους κακούς “ακροδεξιούς”; Εάν δεν προέβαλλαν τα βασικά με τον “μετριοπαθή” τι θα προβάλλουν τώρα στους “αδιάλλακτους”;

Εμείς δεν θα μιλήσουμε για “μειοδοσίες” παρά μόνο για απίστευτη πολιτική ανικανότητα. Η αναπόφευκτη διπλωματική ήττα σε όλα τα επίπεδα θα μείνει ως μνημείο κρατικής ανυπαρξίας, όπου μια χώρα έχοντας Έννομο συμφέρον, το διεθνές δίκαιο με το μέρος της, την σωρρευμένη συμπάθεια λόγω της τραγωδίας και περίοπτη θέση σε ισχυρούς διεθνείς οργανισμούς ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ πολιτικά και βιολογικά. Και με τι αντίπαλο… τη χώρα με τις περισσότερες καταδικαστικές αποφάσεις σε διεθνές επίπεδο. Τη χώρα που μοναδικό της επιχείρημα είναι η καλή της σχέση με τις ΗΠΑ. Σχέση που έριξε στον κάλαθο των αχρήστων ακόμα και το Αζερμπαϊτζάν προκειμένου να εξυπηρετήσει το οικονομικό του συμφέρον.