Να διευκρινήσουμε ότι ο Γιάννης Παπαγιάννης δεν έχει σχέση με το εκτροφείο δημοσιογραφικών αποβλήτων που αναφέρουμε σε άλλες αναρτήσεις. Γι’ αυτό δεν ήταν ποτέ σε κάποιο μεγάλο συγκρότημα διαπλοκής.
Ενώ λοιπόν είχε καταφέρει να κρατά ένα δελτίο με μεγάλη τηλεθέαση αλλά και επιρροή στην κοινή γνώμη, ορμώμενος μάλλον θυμικά, κλώτσησε την καρδάρα με το γάλα. Όσους πόντους κέρδισε με τη συμπεριφορά του απέναντι στην υπόθεση Σπίνου, τους έχασε προφανώς από μια ανόητη βεντέτα (δεν θέλουμε να υποθέσουμε κάτι παραπάνω).
Ανόητη γιατί όταν έχεις λερωμένη τη φωλιά σου προσέχεις τα λόγια σου διπλά. Όλοι άλλωστε κρινόμαστε από την συνέπεια των ιδεών και των θέσεων μας. Έτσι, το να μιλάς για λίστες ανεπάγγελτων και κρατικοδίαιτων δημοσιογράφων όταν και συ άνηκες σε μια από αυτές είναι προκλητικό. Το να το κάνεις επειδή εσύ έφυγες από τη λίστα, είναι απαράδεκτο.
Σύμφωνα με το kolonaki-press και το dexiextrem ο γνωστός δημοσιογράφος άρχισε τις αποκαλύψεις και την αντιπολίτευση όταν εκδιώχθηκε από τη λίστα (ΦΕΚ 558/Β/02-04-2004) με απόφαση Ορφανού. Εκεί ξεσάλωσε εναντίον Ορφανοτατούληδων, πράγμα που αν ισχύει, ακυρώνει την δημοσιογραφική του αξιοπιστία.
Χειρότερες όμως είναι οι φήμες που τον θέτουν να μετέχει σε εσωκομματικά ξεκαθαρίσματα της Νέας Δημοκρατίας. Οι φήμες βασίζονται σε συγκεκριμένες επιθέσεις εις βάρος του Ε. Μεϊμαράκη με αφορμή ρουσφέτια που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Εδώ το πράγμα αποκτά μια άλλη τροπή: Το να αποκαλύπτεις υπαρκτά σκάνδαλα έστω ορμώμενος από ιδιοτέλεια είναι καλό για την κοινωνία. Το να εξαπολύεις ανυπόστατες κατηγορίες εναντίον ανθρώπων και ιδιαίτερα οικογενειών, είναι αποτέλεσμα εμπάθειας ή πολύ χειρότερα, αίσχιστης διαπλοκής.
Πως αλλιώς θα μπορουσε κάποιος να χαρακτηρίσει τα προχθεσινά “αποκαλυπτήρια” περί δήθεν στρατολογικών ρουσφετιών για γιούς πολιτικών; Πως είναι δυνατόν να λες “βίσμα” τον γιό του Κασσίμη όταν Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
…και οι τηλεοπτικοί λαπάδες
