www.olympia.gr

Το φιλότιμο μας, θηλιά στον λαιμό τους, όχι στον δικό μας. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Αρχείο για Μαρτίου 25th, 2009

Εκεί που το φως δεν έσβησε ποτέ

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαρτίου 25, 2009

Οι κάτοκοι της Μασσαλίας δηλώνουν περήφανοι για την ελληνική καταγωγή τους!

Μεγάλη έκθεση σπάνιων φωτογραφικών τεκμηρίων, με θέμα την ιστορία και τον πρώτο διωγμό των Ελλήνων της Φώκαιας (1913-1920), παρουσιάζεται στο Μουσείο Ιστορίας της Μασσαλίας, από τις 25 Μαρτίου έως τα τέλη Μαΐου.
Πρόκειται για περισσότερες από 120 πρωτότυπες φωτογραφίες του Γάλλου αρχαιολόγου Φελίξ Σαρτιώ (Felix Sartiaux, 1876-1944), όπως και γραπτές μαρτυρίες του ιδίου και συνεργατών του, για τα… γεγονότα εκείνης της περιόδου.
Την έκθεση διοργανώνουν η πόλη της Μασσαλίας, το υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας-Γενικό Προξενείο Μασσαλίας και η Κοινότητα Παλαιάς Φώκαιας Αττικής, με χορηγό τη Ριζάρειο Σχολή.
Η ιστορία του Φελίξ Σαρτιώ είναι μία από τις πολλές συγκινητικές αναφορές επιφανών φιλελλήνων, που πέρα από τη δράση τους, άφησαν πίσω τους και αδιάσειστα ιστορικά τεκμήρια για τους διωγμούς των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στη Μασσαλία, Αντώνης Αλεξανδρίδης, ο Σαρτιώ, ο οποίος ήταν ο πρώτος που οργάνωσε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αρχαία Φώκαια της Μικράς Ασίας, το 1913, το 1914 και το 1920, με χρηματοδότηση του γαλλικού κράτους, τις δύσκολες εκείνες ώρες στάθηκε στο πλευρό των διωκόμενων Φωκιανών.
«Όταν ξέσπασε ο διωγμός της Φώκαιας, στις 12 Ιουνίου 1914, ο Σαρτιώ βρέθηκε εκεί για δεύτερη φορά και προστάτευσε διωκόμενους Φωκιανούς», αναφέρει ο Γενικός Πρόξενος στη Μασσαλία.
«Ο ίδιος, με τη βοήθεια των συνεργατών του, κατόρθωσε να υψώσει τη σημαία της Γαλλικής Δημοκρατίας σε τέσσερα σπίτια και να σώσει μεγάλο μέρος του πληθυσμού από τη μανία των Τσετών, όπως και να εξασφάλιση την ομαλή φυγή τους», σημειώνει ο κ. Αλεξανδρίδης.
Το 1919-1920, ο μεγάλος αυτός φιλέλληνας επέστρεψε στη Φώκαια, μαζί με τους Φωκιανούς πρόσφυγες, οι οποίοι επανεγκαταστάθηκαν στις πατρογονικές τους εστίες.
Την περίοδο εκείνη φωτογράφησε πολλά στιγμιότυπα από την καθημερινότητα των Ελλήνων, ενώ δημοσίευσε κείμενα και κάποιες φωτογραφίες από όσα είχε δει και ζήσει ως μάρτυρας του διωγμού.
Όπως αναφέρει ο κ. Αλεξανδρίδης, όλο αυτό το υλικό, που αφορά μία άγνωστη πτυχή της ιστορίας του ελληνικού έθνους και ειδικότερα των Φωκιανών, προβλήθηκε με τον καλύτερο τρόπο από τον ιστορικό φωτογραφίας, Χάρη Γιακουμή, Κύπριο στην καταγωγή, ο οποίος ζει στο Παρίσι, σε μία καλαίσθητη έκδοση, που επιμελήθηκε ο ίδιος, με τίτλο «Φώκαια 1913-1920-Η μαρτυρία του Φελίξ Σαρτιώ» και εκδόθηκε από το Γενικό Προξενείο Μασσαλίας. Συγκινητικό είναι ότι μέσα στην προσωπική δερμάτινη βαλίτσα του Σαρτιώ βρέθηκαν το πορτρέτο του εθνομάρτυρα Χρυσοστόμου Σμύρνης, όπως και όλα τα άρθρα και οι σημειώσεις του, αλλά και των συνεργατών του, για τα θλιβερά γεγονότα του 1914.
Ο πολυτελέστατος τόμος 320 σελίδων, περιέχει 200 φωτογραφίες και κείμενα του Φελίξ Σαρτιώ, κείμενα του Χάρη Γιακουμή, του Γάλλου αρχαιολόγου Antoine Hermary και του Μανώλη Τσαλικίδη, προέδρου της κοινότητας Παλαιάς Φώκαιας Αττικής.
Ο Χάρης Γιακουμής, μαζί με τον Γενικό Πρόξενο της Ελλάδας στη Μασσαλία και τον κ. Τσαλικίδη, θα μιλήσουν για την έκθεση σε συνέντευξη Τύπου, ανήμερα της 25ης Μαρτίου, ενώ τα εγκαίνια θα τελεστούν το βράδυ της ίδιας ημέρας στο Μουσείο Ιστορίας, παρουσία και του δημάρχου της πόλης.
Οι σημερινοί Μασσαλιώτες Γάλλοι είναι υπερήφανοι για την ελληνική καταγωγή τους και σε αυτούς αφιερώνεται η έκθεση, όπως μας αναφέρει ο κ. Αλεξανδρίδης.
Η ένδοξη ιστορία της Μασσαλίας ανάγεται στα κλασικά χρόνια, όταν ήδη, από τον 6ο αιώνα π.Χ., οι Φωκαείς ίδρυσαν διάφορες αποικίες-σταθμούς στη Μεσόγειο, μεταξύ των οποίων και η Μασσαλία.
Στις μέρες μας, στην περιοχή της Μασσαλίας αναπτύσσουν δραστηριότητα πολλοί σύλλογοι ελληνικής καταγωγής πολιτών και φιλελλήνων, που συμβάλλουν στην εδραίωση των ελληνο-γαλλικών σχέσεων.

Μπράβο στο taxalia που επιμένει δημιουργικά!

Δημοσιεύθηκε στο ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Με ετικέτα: , | Αφήστε Σχόλιο »

Ο αββάς Σισώης κλαίει ενώπιον της ματαιότητας της δόξας και της δύναμης

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαρτίου 25, 2009

Κυκλοφόρησε πρόσφατα στο διαδίκτυο η εικόνα του αββά Σισώη που θρηνεί στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι Αδιάβροχοι αναλύουν ακριβώς τον συμβολισμό της εικόνας.

Επιτέλους, ας σταματήσουν οι ζηλωτές τις ταμπέλας την προπαγάνδα (προς πάσα κατεύθυνση). Το ορθώς έχειν και το κατά φύσιν ζειν ΔΕΝ χρειάζονται ταμπέλες και σπόνσορες. Ιδιαίτερα αυτές τις ιερές για τη φύση και τον άνθρωπο ημέρες το μεγαλύτερο όπλο είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ. Αυτή ήταν η παντιέρα της επανάστασης και κάθε πραγματικού αγωνιστή που υπερβαίνει το εγώ του για το εμείς


Καλές είναι οι δημοσιεύσεις αλλά καλύτερο είναι να αποφεύγεται η τακτική του «όποιον πάρει ο Χάρος». Διότι οι πολλοί εντυπωσιάζονται και παραπληροφορούνται, μάλλον διότι έτσι έχουν συνηθίσει να ζουν, και οι ολίγοι είτε χαμογελούν συγκαταβατικά είτε βουρλίζονται – πράγμα το οποίο δεν τους αρμόζει.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της διαδεδομένης μεθόδου «όποιον πάρει ο Χάρος» είναι η εικόνα του αβά Σισώη, o οποίος βρίσκεται ενώπιον του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κλαίει.
Σύμφωνα με την προχειρότατη ανάλυση που διάβασα δεξιά-αριστερά ο αβάς Σισώης (4ος μ.Χ. αιώνας) κλαίει για το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου λόγω της αγάπης του για τον Έλληνα Βασιλέα.
Ωραία θα ήταν να συμβαίνει αυτό αλλά η αλήθεια είναι κάπως διαφορετική από την ποθούμενη. Ο αβάς Σισώης αγάπησε τον Αλέξανδρο όπως θα αγαπούσε, ως Χριστιανός, κάθε ανθρώπινο πλάσμα που προηγήθηκε της εποχής του, κάθε σύγχρονό του και κάθε άνθρωπο μετά από τους καιρούς του.
Ωστόσο, ο σπαραγμός του Σισώη δεν σχετίζεται με την θανή του Βασιλέα αλλά με την ανθρώπινη ματαιότητα.
Το λάθος θα είχε αποφευχθεί αν έκαναν τον κόπο οι αναρτούντες να διαβάσουν τι ακριβώς γράφει η εικόνα. Ας λάβουν μία βοήθεια.

Σισώης ο Μέγας εν Ασκηταίς έμπροσθεν του τάφου του βασιλέως των Ελλήνων Αλεξάνδρου, του πάλαι λάμψαντος εν Δόξει φρύττει και το άστατον του καιρού και της δόξης της προσκαίρου λυπηθείς, ιδού κλαίει.

“Ορών σε τάφε, δειλιώ σου την θέαν και καρδιοστάλακτον δάκρυ χέω, χρέος το κοινόφλητον εις νουν λαμβάνων, πώς ουν μέλλω διελθείν πέρας τοιούτον; Αΐ, αΐ, θάνατε, τις δύναται φυγείν σε;”

Πάντως, ακόμα και από αυτή την εικόνα μπορούμε να αντλήσουμε ένα τουλάχιστον επιχείρημα που ακυρώνει τις ανοησίες των επικίνδυνα γελοίων γειτόνων μας. Στο κείμενο της εικόνας γίνεται μνεία περί τάφου του βασιλέως των Ελλήνων Αλεξάνδρου“. Καλή ιδέα θα ήταν για το υπουργείο Εξωτερικών, (όποτε με το καλό αποκτήσει σοβαρή ηγεσία και όχι γονιδιακώς κληροδοτηθείσα τοποτηρητεία) να κάνει χιλιάδες αντίτυπα της εικόνας μ’ ένα επεξηγηματικό booklet και να την δωρίσει σε αξιωματούχους Ανατολής και Δύσης.

Δημοσιεύθηκε στο ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Με ετικέτα: , , , | 10 σχόλια »

Για την “Ειρήνη”

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαρτίου 25, 2009


_____________________________________________________________________________________________
Συμπληρώνονται δέκα χρόνια σήμερα από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία, μια χώρα που δεν υπάρχει πια, επειδή την διέλυσε το ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ΕΕ

Θυμόμαστε το μακελειό που κράτησε 78 ολόκληρες ημέρες, τους 5.000 αθώους πολίτες που σκοτώθηκαν, τις χιλιάδες των τραυματιών, τις κατεστραμμένες πόλεις και χωριά, τα βομβαρδισμένα νοσοκομεία και σχολεία.

Θυμόμαστε τα χαμόγελα του εκπροσώπου των ΝΑΤΟικών δυνάμεων κάθε φορά που ανακοίνωσε μια ακόμα επιτυχημένη αεροπορική επιδρομή

Θυμόμαστε ότι αφορμή για την έναρξη των βομβαρδισμών που κράτησαν 78 ημέρες ήταν η άρνηση του Μιλόσεβιτς να αποδεχθεί την ξένη στρατιωτική παρουσία στο Κόσοβο και ότι όλα έγιναν για την ανεξαρτητοποίησή του.

Θυμόμαστε την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με υπουργό Εξωτερικών τον σημερινό αρχηγό του,  που «δεν συμμετείχε» βέβαια στον πόλεμο», αλλά  μετέτρεψε την Ελλάδα σε διοικητικό και διαμετακομιστικό κέντρο του πολέμου και ακόμα και τις εθνικές οδούς της χώρας για να περνούν τα τανκς των «συμμάχων».

Θυμόμαστε μέχρι και τον  πρίγκιπα Καραγεώργεβιτς να αναγεννάτε μέσα από τις στάχτες των βομβαρδισμών και τον ΓΑΠ να τον υποδέχεται στην Αθήνα και να τον αποκαλεί «υψηλότατο».

Θυμόμαστε την Μαρία Δαμανάκη να δηλώνει υπερήφανη εκ μέρους του ΣΥΝ επειδή Έλληνες φαντάροι συμμετείχαν στην Νατοϊκή δύναμη κατοχής του Κοσσυφοπεδίου και την έβγαλαν ασπροπρόσωπη.

Θυμόμαστε τους αριστερούληδες σοσιαλδημοκράτες, με επικεφαλής τον σαξοφωνίστα, που χειροκροτούσαν τους βομβαρδισμούς και την επιστροφή στη βαρβαρότητα ως μέθοδο επίλυσης των διεθνών προβλημάτων.

Θυμόμαστε ότι έτσι άνοιξε ο δρόμος για την επιβολή της «δημοκρατίας» στο Ιράκ και για τους «αντιτρομοκρατικούς» βομβαρδισμούς στο Λίβανο.

Θυμόμαστε τέλος ότι όπως είπε και ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ (και σύζυγος της σημερινής υπουργού Εξωτερικών), ο Κλίντον, ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία ήταν η αρχή. «Αυτό που κάναμε στο Κοσσυφοπέδιο μπορούμε να το ξανακάνουμε τώρα, μπορούμε να το κάνουμε αύριο αν είναι αναγκαίο, είτε στην Αφρική, είτε στην Κεντρική Ευρώπη»

www.antinews.gr

Δημοσιεύθηκε στο ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Με ετικέτα: , , | Αφήστε Σχόλιο »

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 7,855 other followers