Κι όμως, αυτό ακριβώς έκανε ο “Μέγας” Σημίτης στις 8 Ιανουαρίου 2004, επινοώντας την πρόσκαιρη δυαρχία, και προκηρύσσοντας εκλογές για τις 7 Μαρτίου 2004… Και ποιος επιτυχημένος πρωθυπουργός, όπως προσπάθησε ο “Μέγας” Σημίτης να παρουσιάσει τον εαυτό του, θα ήταν τόσο σίγουρος για την επερχόμενη εκλογική ήττα του κόμματός του που θα έτρεχε να κρυφτεί; Κι όμως, χωρίς καμία αυτοκριτική, και υπερασπιζόμενος όλα τα πεπραγμένα της οκταετούς θητείας του στον πρωθυπουργικό θώκο, ο “Μέγας” Σημίτης άφησε αναπάντητο το ερώτημα: γιατί άραγε, αφού είχε πετύχει, έπρεπε να λάβει μια τόσο επώδυνη και ταπεινωτική για τον ίδιο απόφαση; Κοντολογίς, ο τρόπος που φυγομάχησε ο κ. Σημίτης αποδεικνύει πως η οκταετία του ήταν μια αποτυχία, πράγμα που το γνώριζε και ο ίδιος. Γι’ αυτό λοιπόν μόνο “Μεγάλος” δεν είναι.

Πάμε όμως και στο πρωτοφανούς έκτασης, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση έγκλημα του Χρηματιστηρίου, η ανάπτυξη του οποίου είχε αναδειχτεί σε πρώτο στόχο της πρωθυπουργίας του. Τι έγινε εκεί; Κατά τα έτη 1998-2003 επήλθε βίαιη ανακατανομή του ελληνικού πλούτου μέσω του ΧΑΑ, καθώς και φυγή πακτωλού ελληνικών κεφαλαίων στο εξωτερικό. Και ποιος ήταν ο ηθικός αυτουργός; Μα, προφανώς, ο τότε Πρωθυπουργός κ. Σημίτης και το οικονομικό του επιτελείο, μαθητευόμενοι μάγοι της ελεύθερης (ασύδοτης) οικονομίας, που με μια ενορχηστρωμένη προπαγάνδα εκμαύλισαν 1.600.000 Έλληνες στη “Λίμνη με τα Πιράνχας”, στη Σοφοκλέους. Κι ενώ το 1996, όταν ανέλαβε ο Κ. Σημίτης την εξουσία, οι κωδικοί του ΧΑΑ δεν ξεπερνούσαν τις 200.000, το 1999 ξετινάχτηκαν σχεδόν στους 1.800.000. Πώς ξαφνικά 1.600.000 ελληνικά νοικοκυριά ανακάλυψαν το Χρηματιστήριο, που δεν είχαν ανακαλύψει στα 100 χρόνια από την ίδρυσή του; Μα, προφανώς με τον εκμαυλισμό των μικροαποταμιευτών από τον ίδιο τον κ. Σημίτη και τον τσάρο της Οικονομίας κ. Γιάννο Παπαντωνίου.

Και πώς τους εκμαύλισε; Με ψεύτικες υποσχέσεις ότι το Χρηματιστήριο είναι ο καθρέπτης της Ελληνικής οικονομίας που τάχατες ανθεί, ότι ο Γενικός Δείκτης θα πάει στις 7.000 μονάδες, ότι στο Χρηματιστήριο όοολοι κερδίζουν, και άλλα απατηλά και απαράδεκτα για έναν πρωθυπουργό. Και για να συμπληρωθεί το έγκλημα, όταν το Σεπτέμβριο του 1999 άρχισε να πέφτει ο Γενικός Δείκτης, με εντολή του ο τότε Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Λουκάς Παπαδήμος τριπλασίασε τα μετοχοδάνεια προς τους επενδυτές από 5.000.000 δραχμές που ήταν στα 15.000.000 για να χώσει περισσότερο στο κόκκινο τους χαμένους και να οδηγήσει κάποιους απ’ αυτούς ακόμη και στην αυτοκτονία. Ο Δείκτης έπρεπε να διατηρηθεί σχετικά ψηλά για να προλάβουν οι μεγαλοκαρχαρίες να σπάσουν τις φούσκες τους στα άδεια κεφάλια των μικροεπενδυτών. Εκτός αν όλα έγιναν τυχαία, χωρίς δόλο, οπότε θα έπρεπε να τους απονείμουμε το όσκαρ ηλιθιότητας. Πού ακούστηκε να δανείζεις το φτωχό για να τζογάρει;

Για όλα αυτά, λοιπόν, και για πολλά ακόμη που παραλείπω λόγω συντομίας, Ίμια, Οτσαλάν, κλπ., κάποιοι συμπατριώτες μας ανακήρυξαν τον Κώστα Σημίτη “Μεγάλο Έλληνα”, στο γελοίο διαγωνισμό του ΣΚΑΙ! Σημειωτέον ότι η αφαίμαξη των μισών ελληνικών νοικοκυριών από τις οικονομίες τους μέσω του ΧΑΑ και η μετέπειτα υπερδανειοδότησή τους μέσω πιστωτικών καρτών ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την σημερινή οικονομική κρίση που μας δέρνει, και μ’ αυτό δεν απαλλάσσω καθόλου τον Καραμανλή για τις μεγάλες ευθύνες της κυβέρνησής του.

Για να υπερασπιστούν, όμως, την επιλογή Σημίτη ως μεγάλου Έλληνα, οι διοργανωτές του διαγωνισμού επικαλέστηκαν ότι ο Σημίτης μας έβαλε στην ΟΝΕ, που θα μπαίναμε με όποια κυβέρνηση, έτσι κι αλλιώς. Κάτι έπρεπε να βρουν υπέρ του! Πώς μας έβαλε όμως; Μετά από υποτίμηση της δραχμής κατά 14%, στις 14 Μαρτίου του 1998, που επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σαν… θρίαμβος της οικονομικής της πολιτικής!
Όσο για την ανεργία, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος, το ποσοστό της ανεργίας ανερχόταν σε 11,2% το πρώτο τρίμηνο του 2004 – τελευταίο τρίμηνο της πρωθυπουργικής θητείας του Σημίτη. Δεν θα παραθέσω εδώ άλλους αριθμούς ούτε συγκριτικά στοιχεία με Ν.Δ. Στόχος αυτού του άρθρου δεν είναι ν’ αποδείξω ότι η Ν.Δ. είναι καλύτερη. Μπορεί να είναι και χειρότερη. Στόχος μου είναι να δείξω τον παραλογισμό εκείνων που ψήφισαν τον Κωνσταντίνο Σημίτη ως “Μεγάλο Έλληνα”.

Ωστόσο, αν παρά τα αρνητικά στα οποία αναφέρθηκα, ο Κώστας Σημίτης είναι όντως Μεγάλος, και μακάρι να ήταν, τότε ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου, κατά πάσα πιθανότητα αυριανός Πρωθυπουργός, είναι πολύ μικρός για να τον διαγράψει από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ στις 12 Ιουν. 2008. Ποιος σοφός και καλοπροαίρετος ηγέτης δε θέλει να έχει σα συνεργάτη του ένα “Μεγάλο” άνδρα;

(Περισσότερα για το “Σοφοκλέους Καζίνο” εδώ)