Και όμως, παρά την ιδανική γεωπολιτική θέση της, η Ελλάδα θα παραμείνει έρμαιο των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων αφού αδυνατεί να ενεργοποιήσει συμφωνίες ικανές να φέρουν έσοδα. Μετά το φιάσκο με την Hutchison και τις κυβερνητικές ανακρίβειες, στον αέρα κινδυνεύει να τιναχθεί η παραχώρηση του σταθμού εμπορευμα-τοκιβωτίων του ΟΛΠ στην κινεζική COSCO !Και τούτο γιατί η Κινεζική εταιρεία φέρεται να ζητά τώρα και την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου για την καλή εκτέλεση της σύμβασης! Αυτό έχει προβληματίσει την Κυβέρνηση αφού φαίνεται ότι δεν βρίσκει τα νομικά επιχειρήματα να στηρίξει μια τέτοια συμφωνία! Οι Κινέζοι κατέθεσαν την εγγυητική επιστολή! των 50 εκ.ευρώ, αλλά ο ΟΛΠ θα μπορέσει να την εισπράξει μόνο 15 μέρες μετά την κύρωση της συμφωνίας απο τη Βουλή, μας ενημερώνει ο Διαπορών.

Και εδώ ξετυλίγεται ένα πολύ περίεργο κουβάρι αποκαλύπτοντας τους διαχρονικούς ρόλους πολιτικών προσώπων και συμπεριφορών.

Hutchison – Λιμάνι Θεσσαλονίκης: Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως η υλοποίηση της συμφωνίας αναβάλλεται λόγω της διεθνούς κρίσης. Μετά από έρευνα μας που αμφισβητήθηκε έντονα, αποκαλύψαμε πως αιτία αναβολής δεν ήταν η κρίση, αλλά η εικόνα χάους που παρουσίαζε η Ελλάδα εκείνες της ημέρες λόγω των επεισοδίων. Η αποκάλυψη βόμβα του Taxalia μας δικαίωσε πλήρως, αφού ο κυριότερος ιστοτόπος της Θεσσαλονίκης δημοσίευσε την επιστολή της Hutchison που αναφέρει ξεκάθαρα το χάος που επικρατούσε ως λόγο της αναβολής. Βεβαίως όταν διαπιστώνεις ότι η πλειοδοτική σου προσφορά είναι υπερτριπλάσια της δεύτερης (!) οφείλεις ως εταιρεία να βρεις τρόπους και δικαιολογίες απεμπλοκής. Αυτό δεν μειώνει την κυβερνητική ευθύνη για την παραπληροφόρηση.

Αλέκος Αλαβάνος – Σύριζα: Κατηγορήθηκε για υποκίνηση των ταραχών του Δεκεμβρίου (που εκμεταλλεύθηκε η Hutchison για να υπαναχωρήσει). Προηγουμένως είχε πρωτοστατήσει στις κινητοποιήσεις για ακύρωση της παραχώρησης του ΟΛΠ στην Cosco. Δεν δίστασε να παρελάσει δίπλα σε γνωστές …βασιλοχουντικές περσόνες του Πειραιά και να νομιμοποιήσει με την παρουσία του ρατσιστικές Κινεζόφοβες δηλώσεις (όχι στην Τσάινατάουν κλπ).

Κώστας Σημίτης: Κατάφερε να πουλήσει Ελληνικό χρυσό σε …καιρό ειρήνης! Την σημασία των κρατικών αποθεμάτων σε χρυσό την αντιληφθήκαμε έντονα κατά τη διάρκεια της κρίσης, όπως άλλωστε και την τεράστια ζημιά του δημοσίου από αυτή την κίνηση. Ο κύριος Σημίτης ζήτησε την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και σε άλλα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για να αντιμετωπίσει την κρίση. (θυμάστε το ανέκδοτο με τον πατροκτόνο που ζήτησε επιείκεια, ορφανός γαρ).

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης:  Πρότεινε επίσης την προσφυγή σε διεθνή ιδρύματα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Δικαιώθηκε βεβαίως για το θέμα της Mayo στο παρελθόν. Υπάρχει όμως εκ νέου έρευνα για τις σχέσεις Mayo – Siemens και απορίες προκαλεί η “οικογενειακή” προτίμηση στην εν λόγω εταιρεία.

Γιώργος Βουλγαράκης: Η απομάκρυνση του από την κυβέρνηση φαίνεται ότι ήταν απαραίτητη για τη σταδιακή αποδόμηση των δύο συμφωνιών (που είχαν γίνει επί των ημερών του). Η παραίτηση του εντέλει φαίνεται ότι έγινε για τις φωτογραφίες του στο facebook και όχι για την υπόθεση του Βατοπαιδίου. Παρ’ ότι ανοίχθηκαν οι λογαριασμοί του, της συζύγου και του πεθερού του, το ΠΑΣΟΚ στην πρόταση για προανακριτική του πρόσαψε μια κατηγορία νομικά αστήρικτη και άσχετη με τον όγκο της προγενέστερης φημολογίας.

Υπουργοί μεσίτες: Έχουν περάσει 48 ώρες από την αποκάλυψη του Νίκου Κακαουνάκη ότι οι υπουργοί παίρνουν μίζες από τη σύναψη δανείων μεσω χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων του εξωτερικού. Η δήλωση έγινε “φωτογραφίζοντας” τον κύριο Χατζηγάκη και την δήλωση του ότι τα αιτήματα των αγροτών θα ικανοποιηθούν μέσω δανεισμού. Ακόμα δεν έχει επέμβει ούτε εισαγγελέας και το χειρότερο, ο άμεσα θιγόμενος δεν έχει κάνει την παραμικρή ενέργεια ή προσφυγή εναντίον του δημοσιογράφου.

Έτσι και εμείς δια της λογικής, συμπεραίνουμε ότι υπάρχει μια διακομματική της μίζας, η οποία κάνει ότι μπορεί για να διασπαθίζει τον δημόσιο πλούτο αναγκάζοντας τους Έλληνες πολίτες να διάγουν βίο υποθηκευμένο. Όπως άλλωστε και το νεοελληνικό κρατίδιο από τη δημιουργία του. Ας θυμηθούμε τον διαχρονικό οίστρο των πολιτικών ανδρών τα τελευταία 200 χρόνια, να εισάγουν λίρες (με τρύπιο κουβά), εξάγοντας λαϊκή υποταγή. Αρχή δανεισμού, αρχή δουλείας. Έπεται και ο αγωγός.