Το φιλότιμο μας, θηλιά στον λαιμό τους, όχι στον δικό μας. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式
Τέτοιο τελετουργικό ορκωμοσίας για πρόεδρο των ΗΠΑ δεν έχει ξαναγίνει.
Ένα αυτοκρατορικό τελετουργικό σκηνικό. Ο νέος αυτοκράτορας και οι υπήκοοι να παρακολουθούν με κατάνυξη!!!
Οι Αμερικανοί υπήκοοι, αλλά και οι υπήκοοι όλου του κόσμου…
Τα δικά μας ΜΜΕ, σε διατεταγμένη υπηρεσία, πρόβαλαν το αυτοκρατορικό τελετουργικό, με τις θριαμβολογικές υμνολογίες των σχολιαστών.
Όλα τα ασπόνδυλα όντα από το Ανδρουλάκη μέχρι τα ποικίλα παπαγαλάκια «συνωστίζονταν» σε δουλικότητα και ύμνους στο νέο αυτοκράτορα.
Δήλωναν υποταγή με πομπώδη παραμιλητά, τεμαχίζοντας υμνολογικά όλες τις τρίχες που έβγαιναν από το στόμα του αυτοκράτορα της υφηλίου.
Οι ραγιάδες ανακάλυπταν βαρυσήμαντα μηνύματα στις κούφιες αερολογίες του αυτοκράτορα και κατάπιναν τα μακάβρια μηνύματά του…
Ακόμα και την αυτοκρατορική σιωπή της συνενοχής για το έγκλημα που διαπράττεται εναντίον του Παλαιστινιακού λαού κατάπιαν…
Εδώ ζούμε την πλέον μακάβρια γενοκτονία ενός λαού και οι ραγιάδες δεν βρήκαν ούτε λέξη να πουν για την ένοχη σιωπή του αυτοκράτορα.
Ούτε λέξη, επίσης, δεν ψέλλισαν για την «ομάδα» του αυτοκράτορα που την αποτελούν οι δολοφόνοι της Σερβίας.
Μόνο θυμιατά για τον νέο αυτοκράτορα…
Μόνο τελετουργικά υποταγής στο νέο ιμπεριαλιστικό «κτήνος».
Μοχθούν να εμφανίσουν το «κτήνος» σαν άγγελο, τον εφιάλτη σαν όνειρο…
Σκόπιμα θέλουν να αγνοούν ότι τα «γελαστά» πρόσωπα της αυτοκρατορίας είναι ο μεταμφιεσμένος εφιάλτης της ανθρωπότητας…
Στην Ελλάδα δεν κατοικούν, όμως, μόνο ραγιάδες.Ο ελληνικός λαός αντιλαμβάνεται τις αυτοκρατορικές φιέστες και μισεί θανάσιμα τις αυτοκρατορίες και τους ηγέτες τους…
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιανουαρίου 20, 2009
Το μετεμφυλιακό κράτος της δεκαετίας του ‘50, απαξίωνε τους αντιπάλους του ως «κομμουνιστοσυμμορίτες» και «εχθρούς του έθνους» που ήθελαν να πάρουν «τα σπίτια και τα χωράφια» των απλών ανθρώπων. Εμφάνιζε τον εαυτό του ως «εγγυητή της ελευθερίας» (κι ας επέβαλε απολύτως ανελεύθερο καθεστώς), της «Δημοκρατίας» (κι ας αλληθώριζε συνεχώς προς αντιδημοκρατικές «εκτροπές») και τα «ιδανικά της πατρίδας» (κι ας ακολουθούσε, συχνά, πολιτική εθνικής μειοδοσίας, όπως κατήγγειλε τότε η Αριστερά).
Σήμερα παρατηρείται μια ιδιότυπη αντιστροφή ρόλων. Οι καθεστωτικοί δηλώνουν «προοδευτικοί» (χωρίς να είναι) και καταγγέλλουν τους αντιπάλους τους ως «ακροδεξιούς» (χωρίς να είναι αναγκαστικά). Τώρα οι κακοί δεν είναι οι «αναρχοκομμουνιστές» και οι «συνοδοιπόροι» τους, αλλά οι «Ελληναράδες», οι «υπερπατριώτες» και οι «εθνικιστές» που θέλουν να προκαλέσουν πόλεμο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιανουαρίου 20, 2009
Μελετώντας με ιδιαίτερηπροσοχήτην 8σελιδη προκήρυξη του «Επαναστατικού Αγώνα», με την οποία αναλαμβάνειτην επίθεση κατά του αστυνομικού Διαμαντή Μαντζούνη στα Εξάρχεια και την επίθεση με «Καλάσνικοφ» κατά κλούβας των ΜΑΤ στου Ζωγράφου,μπορούμε να καταλήξουμε σε ορισμένα συμπεράσματα που προσδιορίζουν το παρόν και επιδεικνύουν το μέλλον.
Καταρχάς οι επιθέσεις με πυροβολισμούς από απόσταση περίπου 40-45 μέτρων παρουσιάζει μια πρωτοτυπίακαθώς φανερώνει μια τακτική «αντάρτικου πόλεως».
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιανουαρίου 20, 2009
“Κολαφος αποδειχθηκε για τους πιθανους ψευδομαρτυρες η σημερινη εισαγγελικη προταση του εισαγγελεα του μονομελους δικαστηριου ανηλικων Θεσσαλονικης Νικολαου Καραμολεγκου,ο οποιος προτεινει την μεταβολη της κατηγοριας που βαραινει τα πεντε ανηλικα παιδια απο ανθρωποκτονια με ενδεχομενο δολο σε προκληση κακωσεων που θα μπορουσαν να προκαλεσουν βαριες σωματικες βλαβες…
Με λιγα λογια ο εισαγγελεας λεει οτι τα παιδια δεν σκοτωσαν τον Αλεξ οπως το presstv απο την αρχη υποστηριζε βασει στοιχειων και απο εκει και περα ”φεξε μου και γλυστρισα”.
Τελικα ποιος σκοτωσε ή απηγαγε το παιδι;
Εξαιρετικα αφιερωμενο στους φωστηρες της ΕΛ.ΑΣ Β.Δ Μακεδονιας και Θεσσαλονικης που…….. ”εξιχνιασαν”το εγκλημα μετα τρια χρονια.
Θα επανελθουμε με νεα στοιχεια συντομα……”
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιανουαρίου 20, 2009
Οι αλλοδαποί “αντεξουσιαστές” είναι άλλος ένας τρέντυ ορισμός που χρησιμοποιούν οι αρχές για να καλύψουν τα φασιστοειδή της κουκούλας.
Το να σπας σχολεία, πανεπιστήμια, λατρευτικούς χώρους και πολιτιστικά κέντρα μιας ξένης χώρας, πιθανόν να είναι μια πράξη επαναστατική όταν στη χώρα σου λειτουργεί κάποια υποδειγματική δημοκρατία την οποία προσπαθείς να εξάγεις. Όταν μάλιστα υψώνεις την εθνική σου σημαία καίγοντας την τοπική, χωρίς να είσαι από τη Βενεζουέλα, τότε έχεις να δώσεις κάποιες εξηγήσεις.
Όταν στη χώρα σου μειονότητες διώκονται, βασανίζονται και εκβιάζονται. Όταν περιουσίες καταπατούνται και οι νόμιμοι ιδιοκτήτες φυλακίζονται.
Όταν στη χώρα σου βιάζετε γυναίκες και τους ρίχνετε οξύ επειδή “κάθισαν”.
Όταν στη χώρα σου σφάζετε αλλόθρησκους ως δείγμα ανεξιθρησκείας.
Όταν στη χώρα σου σφάζετε αιχμαλώτους και τους πουλάτε για όργανα.
Όταν στη χώρα σου τα κοριτσάκια απαγορεύεται να πάνε σχολείο..
Και παρ’ όλα αυτά έχεις το θράσος να “εξάγεις δημοκρατία” εις την αλλοδαπή, τότε εσύ και ο περίγυρος σου δεν είστε ούτε “αγωνιστές” ούτε “αντεξουσιαστές”. Είστε ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ.
Αποτελεί αλφάβητο της πολιτικής: τα πλατιά ενιαίο-μετωπικά σχήματα ενός αγώνα για να μαζικοποιηθούν και να αναπτυχθούν πρέπει να μην επιτρέπουν στους κόλπους τους την ύπαρξη των πολιτικών διαιρέσεων. Το να κατεβαίνει κάποιος σε τέτοιες πρωτοβουλίες που πάνε να ενώσουν τη γειτονιά ή σε άλλες πρωτοβουλίες αγώνα, με την πολιτική του ταυτότητα είναι σαν να μη θέλει να αναπτυχθεί η μαζικότητα, τη διασπά και λειτουργεί αντικειμενικά σαν προβοκάτορας. Η «Χρυσή Αυγή» έτσι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Το μετεμφυλιακό κράτος της δεκαετίας του ‘50, απαξίωνε τους αντιπάλους του ως «κομμουνιστοσυμμορίτες» και «εχθρούς του έθνους» που ήθελαν να πάρουν «τα σπίτια και τα χωράφια» των απλών ανθρώπων. Εμφάνιζε τον εαυτό του ως «εγγυητή της ελευθερίας» (κι ας επέβαλε απολύτως ανελεύθερο καθεστώς), της «Δημοκρατίας» (κι ας αλληθώριζε συνεχώς προς αντιδημοκρατικές «εκτροπές») και τα «ιδανικά της πατρίδας» (κι ας ακολουθούσε, συχνά, πολιτική εθνικής μειοδοσίας, όπως κατήγγειλε τότε η Αριστερά).
