Σε αντίθεση με τον Θ. Ρουσόπουλο ο οποίος αμέσως μετά την παραίτηση του άρχισε έναν κύκλο επικοινωνίας μέσω συνεντεύξεων, ο Γιώργος Βουλγαράκης άφησε το χρόνο να κυλήσει και «έσπασε» τη σιωπή του στο Βήμα της Κυριακής. Θεωρούμε πως η χρονική στιγμή που επέλεξε δεν είναι τυχαία καθώς ο πρώην υπουργός περίμενε την ολοκλήρωση της εξεταστικής για το Βατοπαίδι για να μιλήσει. Γι’ αυτό και η ξεκάθαρη απολογητική του διάθεση είναι μόνο για θέματα ηθικής και όχι έκνομης δραστηριότητας. Αναγνωρίζει ότι προκάλεσε τόσο με το life style που δεν αρμόζει σε υπουργό λιτότητας αλλά και με τη δήλωση περί «νομίμου και ηθικού».
Εντύπωση προξενεί η αμέριστη στήριξη που παρέχει στον πρωθυπουργό αλλά και στο νέο κυβερνητικό σχήμα, χωρίς να αφήνει τον παραμικρό υπαινιγμό. Ούτε καν στους εσωκομματικούς αντιπάλους που είχαν αντιδράσει σε επιλογές του για τις οποίες μάλλον φαίνεται να δικαιώνεται. Ενδεικτική είναι η επάνοδος του Μαρκογιαννάκη (που δικαιώνει την πολιτική του στο ΥΔΤ) και η ανικανότητα των σημερινών αρμοδίων να προχωρήσουν τις συμφωνίες για τα λιμάνια (που θεωρούνται προσωπικό του έργο). Ως στόχος τρομοκρατών, θεωρεί πιθανόν ασύλληπτα μέλη της 17Ν να εμπλέκονται στις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις σε αντίθεση με την πρόσφατη θέση Χρυσοχοΐδη.
Παραθέτουμε τα κυριότερα αποσπάσματα άνευ σχολιασμού.
Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης
Είναι αυτονόητο πως κάθε ανασχηματισμός εμπεριέχει χαρακτηριστικά και αυτοκριτικής και ανανέωσης.
Το σπουδαιότερο όμως στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι το νέο κυβερνητικό σχήμα έχει ήδη δείξει διαφορετική προσέγγιση.
Μπορεί με περισσότερη ορμή και αποφασιστικότητα να προχωρήσει στην υλοποίηση των μεταρρυθμιστικών αλλαγών, που έχουμε υποσχεθεί στους πολίτες και που οι σημερινές δύσκολες συνθήκες επιβάλλουν να υλοποιηθούν άμεσα.
Ο πρωθυπουργός έχει αποδείξει διαχρονικά, αλλά και με αυτόν τον ανασχηματισμό, ότι δεν λειτουργεί με όρους γενεών αλλά με πολιτικά κριτήρια.
Απομακρυνθήκατε από λάθη ή συγκυρία;
Η εύκολη και βολική απάντηση βεβαίως, είναι να φορτώνει κανείς τα πάντα, στη συγκυρία.
Η αλήθεια είναι ότι η συγκυρία έπαιξε ρόλο και υπήρξα εύκολος στόχος για αντικρουόμενα συμφέροντα.
Το ότι, όμως, ήμουν εύκολος στόχος, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »