Η κατάσταση υγείας του πυροσβέστη Μάρκο Κίσιτς, ο οποίος τραυματίστηκε βαριά χτες το βράδυ στο βόρειο μέρος της Μιτρόβιτσας, είναι ακόμη δύσκολή, ανακοίνωσαν οι εφημερεύοντες ιατροί του νοσοκομείου στη Μιτρόβιτσα. «Ο Κίσιτς εγχειρήθηκε διότι έπαθε τραύματα εσωτερικών οργάνων, βρίσκεται στη Μονάδα εντατικής παρακολούθησης και η ζωή του ακόμη κινδυνεύει. Το λεπτό έντερο του έπαθε διέτρηση σε 19 σημεία και έχοντας υπόψη τη λοίμωξη η οποία μπορεί να προκληθεί πρόκειται για σοβαρό τραύμα. Ο Κίσιτς ήταν ο πλησιέστερος στον τόπο όπου έπεσε η βόμβα και τα πόδια του είναι γεμάτα με θραύσματα και έχει θραύσματα και στον θώρακα», είπε ο διοικητής του χειρουργικού τμήματος του νοσοκομείου Ράντομιρ Γιάνκοβιτς.
Οι άλλοι πέντε πυροσβέστες βρίσκονται στο τμήμα χειρουργικής με βαριά τραύματα αλλά η ζωή τους δεν κινδυνεύει.
Η δημοσιογράφος του Τηλεοπτικού Καναλιού «Μοστ» Μίριανα Νεντέλκοβιτς μεταφέρθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας στο χειρουργικό τμήμα όπου νοσηλεύεται από εγκεφαλική διάσειση την οποία έπαθε όταν άγνωστα άτομα την χτυπούσαν ενώ προσπαθούσε να προστατέψει τον συνάδελφο κάμεραμαν Ντέγιαν Τανασίγιεβιτς. Οι δημοσιογράφοι του Τηλεοπτικού καναλιού «Μοστ» προσπάθησαν με κάμερα να καταγράψουν τα επεισόδια χτες το βράδυ στην πόλη.
Η Γάζα είναι μια σπιθαμή γης. Σήμερα, η διαδρομή με αυτοκίνητο από τα σύνορα του Ισραήλ, μέχρι τα παράλια της Μεσογείου, δεν είναι πάνω από είκοσι λεπτά. Η ομώνυμη πρωτεύουσά της Γάζας είναι γεμάτη από πολυκατοικίες στο κέντρο, αλλά το κύριο σώμα της είναι μια απέραντη παραγκούπολη γεμάτη πάμπτωχους ανθρώπους. Το καλοκαίρι οι παραλίες πλημμυρίζουν. Παιδιά βγαλμένα μέσα από τις μεταπολεμικές ελληνικές ταινίες, γυναίκες με μαντίλα, φερετζέ, κ.ο.κ. να βρέχουν μόνον τα πόδια τους στη θάλασσα και δίπλα σε αυτή τη μάζα ανθρώπων, άλλοι να πλένουν τα άλογά τους, ένα από τα κύρια μεταφορικά μέσα στη Γάζα – επειδή λόγω του ισραηλινού αποκλεισμού τις περισσότερες φορές δεν υπάρχουν καύσιμα λόγω
Οι καθημερινοί εξευτελισμοί των Παλαιστινίων εκ μέρους των Ισραηλινών έχουν παίξει κυρίαρχο ρόλο στην άνοδο της Χαμάς στη Γάζα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι σκηνές που έζησα στο τσεκ πόϊντ της περιοχής Tαουαχίν που απέκοπτε τη Γάζα και την Kχάν Γιουνίς, δυο μεγάλες παλαιστινιακές πόλεις, που απέχουν μόλις είκοσι λεπτά η μια από την άλλη. Για να περάσουν από εκεί οι Παλαιστίνοι, «στήνονταν» από τα ξημερώματα. Πολλοί κοιμούνταν εκεί τις νύκτες, περιμένοντας το πρωί για να περάσουν «απέναντι». Όταν έφτανε η «ώρα του ανοίγματος του τσεκ πόϊντ, διαδραματίζονταν σκηνές αλλοφροσύνης. Kορναρίσματα, φωνές, σκόνη και πυροβολισμοί στον αέρα. Εκατοντάδες αυτοκίνητα να προσπαθούν να μπουν στο δρόμο μήκους περίπου ενός χιλιομέτρου που είναι πλαισιωμένος δεξιά και αριστερά από τείχη μπετόν και πολυβολεία. Βγαίνοντας από την άλλη πλευρά τα αυτοκίνητα είναι τόσο τρακαρισμένα, που μοιάζουν σαν να έχουν βγει από πρέσα. Αλλά ποιος τα σκέφτεται αυτά, όταν έχει κοιμηθεί στο δρόμο αρκετές συνεχόμενες νύκτες, περιμένοντας ν΄ ανοίξει το τσεκ πόϊντ;
Και θα αφηγηθώ και ένα προσωπικό συμβάν για να δείτε ότι οι Ισραηλινοί φαντάροι δεν σηκώνουν «αστεία» και δεν το έχουν σε τίποτα να στείλουν τους Παλαιστίνιους στον Αλλάχ. Κάποτε περιμέναμε με άλλους συναδέλφους να περάσουμε από ένα τσεκ πόϊντ. Ζέστη, σκόνη και μια ουρά χιλιομέτρων από ανθρώπους, ζώα και αυτοκίνητα. Αποφασίζω λοιπόν να το παίξω …Έλληνας και βγαίνω από την ουρά για να πάω στο φυλάκιο και να πω στα Εβραιόπουλα ότι είμαστε δημοσιογράφοι και μπλα μπλα. Εκεί λοιπόν που περπατάω αμέριμνος ακούω κάτι σαν μέλισσα να περνάει δίπλα μου κι έναν συνάδελφο να φωνάζει: «where are you going ashole?» Ένα Εβραιόπουλο μου είχε ρίξει στα πόδια…
