Γράφει: Ο Θύμιος Παπανικολάου
ΡΕΣΑΛΤΟ. Τεύχος-24 (Δεκέμβριος 2007!)
Σύμφωνα με τον Μαρξ, οι κοινωνικές παραγωγικές δυνάμεις κάτω από την πίεση των σχέσεων παραγωγής μπορούν να μεταμορφωθούν σε δυνάμεις καταστροφής. Αυτό, η ιστορία το έχει επιβεβαιώσει δραματικά με τις παγκόσμιες πολεμικές ανθρωποσφαγές και επιβεβαιώνεται καθημερινά.
Το ίδιο ισχύει και για τις ατομικές ενστικτώδεις δυνάμεις. Και αυτές κάτω από την πίεση της βίας και της απελπισίας γίνονται καταστροφικές. Και όσο θα απλώνεται και θα βαθαίνει η καπιταλιστική βία (που παίρνει σήμερα εφιαλτικές διαστάσεις με τον νεοταξικό ολοκληρωτισμό), τόσο και πιο πολλές αντιδράσεις αυτοάμυνας και τυφλής βίας θα προκαλεί.
Η διαλεκτική της βίας
Η τυφλή βία και η άγρια επιθετικότητα που εκτονώνεται στη καταστροφή είναι προϊόν της ωμής βίας και καταπίεσης που βρίσκονται με τη λεπτή τους μορφή στους πειθαρχικούς μηχανισμούς εξουσίας και στις ιεραρχίες της κοινωνίας. Η εξουσία είναι αυτή που παράγει, αναπαράγει και συσσωρεύει την επιθετικότητα και το μίσος. Τα εκκρίματα του «πολιτισμού» της αγοράς, δηλαδή η εξαθλίωση, η βία και βαρβαρότητα, είναι αυτά που παράγουν την ανασφάλεια, το άγχος, το φόβο, την επιθετικότητα και το μίσος. Και τη βία που δέχεται κανείς από τα πάνω τη μεταβιβάζει προς τα κάτω, σύμφωνα με τον απλό μηχανισμό «μετατόπισης του αντικειμένου». Η βία που προέρχεται από τα πάνω γεννάει μίσος, που εκτονώνεται προς τα κάτω και γεννάει και εκεί μίσος. Οι άπειρες περιπτώσεις ωμότητας που καθημερινά ζούμε σε πολυεδρική διάσταση, ένταση και έκταση δεν είναι παρά τα ολοφάνερα συμπτώματα μιας κοινωνίας, που αρνείται στα μέλη της την άμεση ικανοποίηση των αναγκών τους και τα εξαναγκάζει από φόβο να προσαρμοστούν.
Αυτές οι ενστικτώδεις, τυφλές δυνάμεις αντίστασης στην ισοπεδωτική καπιταλιστική βαρβαρότητα γίνονται καταστροφικές γιατί δεν υπάρχει το πολιτικό υποκείμενο που θα δώσει στις ψυχικές ορίζουσες αυτής της καταστροφικής μανίας (ψευδής συνείδηση) τις κοινωνικές ορίζουσες της συνειδητής πολιτικής πράξης. Με άλλα λόγια να στρέψει την ενστικτώδη τυφλή ενέργεια κατά του καθεστώτος που τη γεννάει, σε συνειδητή απόρριψή του. Έτσι η βία που γεννιέται από τη βαρβαρότητα της παγκοσμιοποίησης και διαχέεται μαζικά παντού, μένει τυφλή και καταστροφική. Σήμερα δε, αξιοποιείται από τους μηχανισμούς του συστήματος (κατασταλτικούς, ιδεολογικούς και πολιτικούς) και στρέφεται εναντίον της κοινωνίας, των Κινημάτων και της πολιτικής σκέψης.
Οι κουκουλοφόροι και πολλές άλλες μορφές «οργάνωσης» της εξαθλιωμένης και σμπαραλιασμένης νεολαίας (από τους οργανωμένους ποδοσφαιρικούς στρατούς μέχρι την ποικιλία της καθημερινής χυδαίας αφισοκολλητικής ρύπανσης, των φωτιών και των βανδαλισμών) αποτελούν τα όργανα των μηχανισμών της εξουσίας. Τα επιδοτούμενα τάγματα «εφόδου» της Νέας Τάξης: Οι ασυνείδητοι και αφελείς «μπράβοι» του Νεοταξικού ολοκληρωτισμού, του νέου φασισμού.
Διευκρίνηση: Το πλατύ φάσμα των εξαθλιωμένων νέων που εξεγείρεται τυφλά και καταστροφικά δεν είναι επιδοτούμενο. Δεν αποτελεί η νεολαία αυτή προβοκάτορες. Προβοκάτορες και επιδοτούμενοι είναι αυτοί που οργανώνουν, καθοδηγούν και στρέφουν αυτήν την τυφλή και καταστροφική βία κατά της ελληνικής κοινωνίας, κατά των κινημάτων, κατά των εθνικών παραδόσεων και συμβόλων, στο όνομα (!) των επαναστατικών ιδεών…
Ο εισαγόμενος αλλοδαπός κατακλυσμός
Σήμερα η κατάσταση, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, έχει γίνει αφόρητη. Τα όργανα της νεοφασιστικής, παγκοσμιοποιημένης εξουσίας έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε ζούγκλα. Το «όλοι εναντίον όλων» επικρέμεται σαν άμεση απειλή.
Η μαζική εισαγωγή της μαύρης εργασίας έδωσε γιγάντιες διαστάσεις στη φτώχεια και την εξαθλίωση: ντόπιων και ξένων. Η νέα εισαγώγιμη δουλεία έριξε στην καταστροφή, στη φτώχεια και στην αθλιότητα, νέα μεγάλα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού. Τα εκατομμύρια των εισαγόμενων αλλοδαπών δούλων δεν προκάλεσαν μόνο μια καταστροφή ανάλογη σε εκατομμύρια των Ελλήνων εργαζόμενων, αλλά επέβαλαν όρους δουλείας στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.
Όταν εισάγεις ό,τι το πιο καθυστερημένο και αντιδραστικό (υστερικά αντικομμουνιστικό), πρόθυμο να δουλέψει για ένα ξεροκόμματο, χωρίς ασφάλεια, χωρίς ωράρια, χωρίς καμιά αγωνιστική ή εθνική συνείδηση, τότε αλώνεις τα πάντα και επιβάλλεις τη φρίκη μιας νέας δουλείας: ντόπιων και εισαγόμενων.
Αυτή τη δουλεία που αποτελεί «ευλογία» για τους πλουτοκράτες, γιατί συσσωρεύει αχαλίνωτα τα κέρδη τους, αλλά κόλαση για την ελληνική κοινωνία, γιατί τη διαλύει ιστορικά, εθνικά, πολιτισμικά και την αποσαθρώνει κυριολεκτικά, την εμφανίζουν τα φερέφωνα του καθεστώτος και οι «αριστεροί» αμερικανοτσολιάδες σαν …ανθρωπιστική μέριμνα(!) υπέρ των πεινασμένων αλλοδαπών, των νέων δούλων!!! Και οποιαδήποτε αντίδραση απέναντι σε αυτή την φρίκη τη χαρακτηρίζουν «ρατσιστική» και όχι αντίδραση αυτοάμυνας, έστω τυφλή, των κολασμένων. Η αυτοάμυνα των κατεστραμμένων και απελπισμένων δυσφημίζεται σαν «ρατσιστική»! Πλήρες αναποδογύρισμα της πραγματικότητας και κυνική ισοπέδωση της επαναστατικής θεωρίας.
Μέσα σε μια τέτοια κόλαση οικονομικής και κοινωνικής αθλιότητας η κοινωνία αποσαθρώνεται εντελώς και οι μορφές της τυφλής βίας διαχέονται παντού και παίρνουν εκρηκτική διάσταση.
Συνοπτικά:
α) Η εισαγόμενη δουλεία σέρνει μοιραία μαζί της και την εισαγόμενη εγκληματικότητα. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι «φιλόσοφος» για να καταλάβει ότι τα «ανοικτά σύνορα» στους σύγχρονους αλλοδαπούς δούλους, είναι πρώτα από όλα ανοικτά σύνορα σε ό,τι το πιο τυχοδιωκτικό και εγκληματικό στοιχείο.
β) Μέσα σε μια τέτοια κόλαση κοινωνικής αποσάθρωσης και εξαθλίωσης διογκούνται, στο πιο ευαίσθητο τμήμα της κοινωνίας, την νεολαία, οι ενστικτώδεις βίαιες αντιδράσεις. Συνακόλουθα σφυρηλατούνται και οι αλυσίδες καθοδήγησης και διοχέτευσης αυτής της τυφλής βίας εναντίον των λαϊκών κινημάτων και της ελληνικής κοινωνίας γενικότερα. Γεμίσαμε από κουκουλοφόρους και από «συμμορίες» βανδαλιστών χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Γεγονότα όπως το κάψιμο αγωνιστικών εθνικών συμβόλων, βανδαλισμοί κατά της Εκκλησίας και πολλά παρόμοια δεν υπήρχαν πριν από μερικά χρόνια. Αυτά είναι τα «φρούτα» της Νέας Εποχής…
γ) Μια άλλη εφιαλτική μορφή είναι αυτή της βίας των πολυπολιτισμικών «γκέτο». Η ελληνική κοινωνία έχει γεμίσει από πολυπολιτισμικές «μαφίες» που αλληλοσφάζονται, λεηλατούν και τρομοκρατούν περιοχές και συνοικίες των Αθηνών, καθώς και τοπικές κοινωνίες.
δ) Μια άλλη μορφή βίας που παράγεται από τα παραπάνω και ιδιαίτερα από τη βία των πολυπολιτισμικών «μαφιών», τη λεηλασία, τους βανδαλισμούς και την τρομοκρατία των αλλοδαπών «συμμοριών», είναι η βία της αυτοάμυνας των Ελλήνων. Πράξεις βίας αυθόρμητες και τυφλές εναντίον των αλλοδαπών. Θα μιλήσουμε παρακάτω πάνω σε αυτό.
ε) Τέλος υπάρχει και μια «ειδική» βία: Η οργανωμένη βία του αλβανικού εθνικισμού. Θα μείνουμε εδώ λίγο περισσότερο.
Τα αλβανικά εθνικιστικά «τάγματα» τρομοκρατίας
Έχουμε αναλύσει διεξοδικά, από τα πρώτα τεύχη του ΡΕΣΑΛΤΟ, ότι ο αυτοκρατορικός ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ χρησιμοποιεί, για την αποδόμηση των κοινωνιών, ιδιαίτερα των Βαλκανίων, την παλιά καλή συνταγή του «διαίρει και βασίλευε». Αναμοχλεύει πάθη, ερεθίζει συμφέροντα, προκαλεί έριδες, εξαγοράζει και υποκινεί κάθε πρόστυχο και τυχοδιωκτικό στοιχείο. Συγκεντρώνει γύρω του όλα τα κοινωνικά περιττώματα για να διασπάσει τις τάξεις και τους λαούς, να προκαλέσει συγκρούσεις και να έρθει στο τέλος ως «ειρηνευτής» και «προστάτης» για να επιβάλει την επικυριαρχία του.
Το προνομιακό «υλικό» της πλανητικής εξουσίας για τη διάλυση των Βαλκανίων και την υπονόμευση του ελληνικού εθνικού κράτους είναι οι Αλβανοί. Το τι έγινε στη Γιουγκοσλαβία είναι αποκαλυπτικό. Οι εξαθλιωμένες, διασκορπισμένες και εθνικιστικά επιθετικές μάζες των Αλβανών αποτελούν το κοινωνικό και πολιτικό υλικό αποδόμησης των εθνικών κρατών και τη μεγάλη απειλή για την ελληνική κοινωνία. Η ουτσεκάδικη μαφία αποτελεί το στρατιωτικό μοχλό αυτού του νεοταξικού στρατηγικού σχεδίου. Το «αριστερό-νεοφιλελεύθερο» μωσαϊκό που αντανακλά όλα τα χρώματα της πολιτικής ίριδας δεν αποτελεί μόνο τον ιδεολογικό παραγωγό και απολογητή αυτής της στρατηγικής υπονόμευσης του έθνους-κράτους, αλλά συγκαλύπτει επιμελώς και τα εγκλήματα του αλβανικού εθνικισμού και ιδιαίτερα τη διείσδυση της ουτσεκάδικης μαφίας.
Οι αλβανικές προκλήσεις, οι βιοπραγίες, η αυθάδεια και τα εγκλήματα των Αλβανών περνάνε μέσα από τα ιδεολογικά φίλτρα του καθεστώτος: του «αντιεθνικισμού» και «αντιρατσισμού». Τα πάντα συγκαλύπτονται και όποιος τολμήσει να θέσει το πρόβλημα και τους κινδύνους που μας απειλούν αμέσως στιγματίζεται από την ιδεολογική αστυνομία του καθεστώτος και τα «αριστερά» φερέφωνα των αυτοκρατορικών ιδεολογημάτων σαν «ρατσιστής», «φασίστας» κ.λπ.
Αλβανικές επιθέσεις στα σχολεία
Υπάρχουν άπειρες μαρτυρίες που βεβαιώνουν ότι σε πολλά σχολεία δρουν ανενόχλητες «συμμορίες» Αλβανών, τρομοκρατώντας και καταστρέφοντας. «Συμμορίες» που οργιάζουν στα σχολεία και τρομοκρατούν γειτονιές.
Τα ΜΜΕ, σε διατεταγμένη υπηρεσία, όχι μόνο αποκρύπτουν την αλήθεια και τις μαρτυρίες, αλλά επιχειρούν να φορτώσουν τους βανδαλισμούς αυτών των αλβανικών «συμμοριών» (αποτελούμενων και από εξωσχολικά στοιχεία) στο κίνημα των μαθητών. Το ίδιο πράττουν και τα κόμματα που δήθεν νοιάζονται για το μαθητικό κίνημα. Απλώς κερδοσκοπούν αγρίως πάνω στο μαθητικό κίνημα, οδηγώντας το σε εξευτελισμό και αποσύνθεση. Γιατί όταν αποκρύπτεις τη διείσδυση των συμμοριών στα σχολεία που με άλλοθι την «κατάληψη» βιαιοπραγούν και καταστρέφουν, τότε υπονομεύεις το μαθητικό κίνημα, το εγκαταλείπεις βορά των καθεστωτικών ιδεολογικών μηχανισμών δυσφήμισής του.
Όσα έγιναν στο γυμνάσιο του Παγκρατίου είναι αποκαλυπτικά. Το πολιτικό, δημοσιογραφικό και πνευματικό Ιερατείο προσπάθησε απεγνωσμένα να επικαλύψει και να παραποιήσει τα γεγονότα. Να αποκρύψει πριν από όλα την ουσία του συμβάντος: Ότι επρόκειτο για μια σχεδιασμένη ουτσεκάδικη, προβοκατόρικη κατά των μαθητικών καταλήψεων, επίθεση.
Οι κάτοικοι της γειτονιάς γνωρίζουν πολύ καλά τι έγινε. Οι μαρτυρίες άπειρες. Το ίδιο γνωρίζουν πολύ καλά τα συμβάντα οι καθηγητές, οι μαθητές, η αστυνομία, η κυβέρνηση, τα κόμματα και οι δημοσιογράφοι. Στην αρχή κάποια ψελλίσματα ακούστηκαν. Κατόπιν η υπόθεση τυλίχτηκε σε παραπολιτική και παραπλανητική ομίχλη και πνίχτηκε. Παρασιωπήθηκε επίσης παντελώς ότι στον περίγυρο του γυμνασίου την ώρα της αλβανικής επίθεσης το Άλσος Παγκρατίου ήταν κατεχόμενο από Αλβανούς!
Έχουμε, λοιπόν, μια πολιορκία του γυμνασίου από Αλβανούς, τρομοκρατία εναντίον των κατοίκων της περιοχής, λυσσαλέα καταστροφή των εσωτερικών χώρων του σχολείου, κάψιμο της ελληνικής σημαίας, ανάρτηση της αλβανικής και άλλα έκτροπα. Εάν όλα αυτά δεν αποτελούν μια ωμή τρομοκρατική επίθεση του αλβανικού εθνικισμού, τότε πράγματι, οι έννοιες έχουν χάσει κάθε σημασία…
Οι «αριστερές» ηγεσίες που «κόπτονται» και «βοούν» για το μαθητικό κίνημα σιώπησαν σκανδαλωδώς! Μια σιωπή που αμαυρώνει το μαθητικό κίνημα. Γιατί τέτοια γεγονότα συνδέονται απευθείας, στη συνείδηση του ελληνικού λαού, με το «κίνημα των καταλήψεων». Άλλο όμως κίνημα και άλλο πρακτικές «εγκατάλειψης» των κινημάτων στις «συμμορίες» και στα καθεστωτικά ή κομματικά παιχνίδια… Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις