Είμαι 19 χρονών … δεν είμαι παιδί μα ούτε και επιχειρηματίας με κουστούμι και γραβάτα .Και ναι δηλώνω ανοιχτά ότι πήγα στην διαδήλωση , διότι δεν είναι δυνατόν ένας αστυνομικός να σκοτώνει εν ψυχρώ ένα παιδί .. Ναι παιδί ! Πριν 4 χρόνια ήμουν δεκαπεντάχρονη και το ξέρω . Πριν 4 χρόνια είχα μόλις αρχίσει να μπαίνω στον κόσμο των μεγάλων … Δεν γράφω αυτήν την έκθεση για να περιαυτολογήσω αλλά για να υπερασπιστώ την γενιά μου που όλοι οι “μεγάλοι” αποκαλούν εγκληματική.
Από μικρή ήθελα να γίνω δημοσιογράφος όχι για να κουτσομπολεύω την προσωπική ζωή του καθενός αλλά επειδή ήθελα να βλέπω την αλήθεια πίσω από τα σερβιρισμένα γεγονότα. Το ότι ασχολούμαι η ίδια με την δημοσιογραφία δεν σημαίνει ότι δεν έχω το δικαίωμα να την κρίνω. Πήγα στην πορεία , ένιωσα τα δακρυγόνα , έχασα για λίγο τις αισθήσεις μου . Επιτρέψτε μου να έχω άποψη γι’ αυτά που είδα.
Υπάρχουν καταρχήν τρεις κατηγορίες ανθρώπων που παρευρίσκονται στις διαδηλώσεις :
1 . Όλοι εμείς οι μαθητές και φοιτητές που θέλουμε να εκφράσουμε την οργή μας για τον άδικο θάνατο του Αλέξη και δεν δεχόμαστε αμερικάνικους συμβιβασμούς . Μαζί μας είναι όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που μας υποστηρίζουν , καθηγητές , απλοί εργαζόμενοι κ.α.. Δεν αναφέρομαι σε γονείς γιατί όπως είναι φυσικό ποτέ δεν εγκρίνουν τέτοιες επιχειρήσεις , και σας διαβεβαιώ ότι αν όχι όλοι , οι περισσότεροι από εμάς , φοιτητές και μαθητές το “σκάσαμε” από το σπίτι με την άλφα βήτα δικαιολογία , για να καταφέρουμε να παραβρεθούμε στην διαδήλωση και να εκφράσουμε τον βαθύ μας πόνο για τον κόσμο που οι “μεγάλοι’” μας κληρονομούν. Όχι ! Δεν έχουν το δικαίωμα να κατηγορούν εμάς για τον κόσμο τον οποίο οι ίδιοι έπλασαν. Οι περισσότεροι από εμάς ζούμε σε οικογένειες με χωρισμένους γονείς , περάσαμε από ένα σχολείο που δεν μας έμαθε ουσιαστικά τίποτα , καταφέραμε να μπούμε σε ένα πανεπιστήμιο για να συνειδητοποιήσουμε πως όλη αυτή η ψυχοσωματική πίεση που δεχτήκαμε ήταν για ένα τίποτα. Ναι ! Είμαστε θυμωμένοι με τον κόσμο και το κατεστημένο κι επιτρέψτε μας να έχουμε φωνή και άποψη αλλά ΟΧΙ δεν είμαστε εγκληματίες ! Δεν κάψαμε εμείς τα μαγαζιά και τις τράπεζες ! Παρά τα όσα λένε τα ΜΜΕ για μας και μας κατηγορούν συνεχώς , δεν είμαστε αυτό που οι άλλοι θέλουν να είμαστε . Είμαστε άτομα συνειδητοποιημένα . Ξέρουμε σε τι κόσμο ζούμε , έχουμε συναισθήματα , αγωνιζόμαστε , ελπίζουμε και πάνω απ’ όλα έχουμε σεβασμό . Πάντα φυσικά υπάρχουν και τα μαύρα πρόβατα που τους παρασέρνει η δύναμη του πλήθους. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν χαρακτήρα ή παιδιά που ακόμα δεν έχουν προλάβει να τον διαμορφώσουν . Όμως είμαι απόλυτα κατηγορηματική στην φράση που λένε οι τηλεοράσεις “Οι νεαροί καψανε … ρίψανε βόμβες … δεν σεβάστηκαν την κηδεία” . Και φωνάζω δυνατά σε εκείνους που λένε αυτές τις φράσεις να μας διευκρινίσουν όταν μιλάνε για νεαρούς σε τι ηλικίες αναφέρονται. Γιατί οι νεαροί που κάψανε την Αθήνα δεν ήταν φοιτητές, είδα τα πρόσωπά τους , οι περισσότεροι ήταν γύρω στα τριάντα και ένας ενήλικας 30 ετών ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΑΡΟΣ!!! Για να μην σχολιάσω ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν ήταν καν Έλληνες . Έτσι μεταφερόμαστε στην δεύτερη κατηγορία εκείνη των κουκουλοφόρων επαναλαμβάνοντας κατηγορηματικά και απαιτώντας τα ΜΜΕ να πάψουν να κατηγορούν εσκεμμένα ή όχι την γενιά μας !

2 .Η δεύτερη κατηγορία ήταν εκείνη που βρίσκονταν στα δεξιά και αριστερά των διαδηλωτών. Δεν είχαν σκοπό να λεηλατήσουν αλλά μόνο να καταστρέψουν . Πετούσαν βόμβες , δεν σέβονταν τίποτα και κανέναν . Ορισμένοι διαδηλωτές θυμώναμε με τις εικόνες που βλέπαμε αλλά τους φοβόμασταν πιο πολύ κι απ’ ότι φοβόμασταν τους αστυνομικούς. Ήταν επικίνδυνο να απομονωθείς από το πλήθος. Πίσω και μπροστά τα σώματα ασφαλείας . Δεξιά και αριστερά κουκουλοφόροι που οπλοφορούσαν . Μας έριξαν δακρυγόνα . Η αστυνομία δεν επιτέθηκε σε αυτούς που καίγανε τις ξένες περιουσίες αλλά σε εμάς που απλά ενώσαμε τις φωνές μας για να διαμαρτυρηθούμε για τον θάνατο του Αλεξάνδρου αλλά και τις αυθαιρεσίες των αστυνομικών που βιώνουμε καθημερινά. Καθώς υπερασπίζομαι την δημοκρατία όσο σάπια κι αν είναι θέλω να εκφράσω την προσωπική μου άποψη μετά από πολλούς διαλόγους και έρευνες αλλά και μαρτυρίες , σχετικά με το ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι. Ξέρω εκ των προτέρων πως καθώς δεν έχω ακόμα πτυχίο και για κάποιους είμαι μικρή για να έχω φωνή , πως δεν θα ακουστώ αλλά παρ’ όλα αυτά θα γράψω την άποψή μου κι ας μην την διαβάσει ποτέ κανένας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι εκπαιδευμένα σώματα ή αλλιώς πράκτορες όχι όμως εσωτερικοί. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που προκαλούν αυτόν τον καιρό ανάλογες αναστατώσεις σε όλον τον κόσμο . Οι ίδιοι που ξεκίνησαν τον πόλεμο του Ιράκ. Είναι άραγε τυχαίο ότι πριν οι Γάλλοι και τώρα εμείς δεχόμαστε ακριβώς ίδια χτυπήματα. Όχι , θυμηθείτε πως όταν το Μακεδονικό ζήτημα βρίσκονταν σε αναβρασμό , οι Γάλλοι τόλμησαν να σηκώσουν κεφάλι στους Αμερικανούς και να μας υπερασπιστούν. Τα προαναφερόμενα όργανα έχουν αμερικανική βάση . Δεν τους αρέσει που έχουμε πολλά πάρε δώσε με Κίνα και Ρωσία , έτσι χτυπάνε με έμμεσο τρόπο . Διότι ο άμεσος δεν τους συμφέρει. Ύστερα θα βγουν και θα κατανομάσουν αυτούς τους ανθρώπους που οι ίδιοι βάλανε να μας πυρπολήσουν , τρομοκράτες. Ό ψευτοπόλεμος κατά της τρομοκρατίας θα μας αναγκάσει να αυξήσουμε τα μέτρα ασφαλείας. Παιδιά ξυπνήστε , θέλουν να μας επιβάλλουν δικτατορία . Θέλουν εμείς οι ίδιοι να ζητήσουμε να μας ασφαλίσουν !!!

3 .Η τρίτη κατηγορία είναι οι τα τσακάλια της υπόθεσης , που τρώνε τα απομεινάρια τροφής των λιονταριών. Οι κουκουλοφόροι κατέστρεφαν δεν κλέβανε. Αυτοί είναι είτε ληστές , είτε άστεγοι ,είτε ναρκωμανείς γενικά άνθρωποι κακόμοιροι , που βρήκαν την ευκαιρία να “πλουτίσουν” με δυο τρία κινητά και μια τηλεόραση από τα καταστήματα που διέλυσαν οι κουκουλοφόροι. Αυτοί είναι “μικροί’” άνθρωποι , χωρίς χαρακτήρα , με προβλήματα για τα οποία ίσως δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι. Ίσως να μην έχουμε το δικαίωμα να τους κρίνουμε , αλλά σίγουρα σε καμία περίπτωση δεν τους υπερασπιζόμαστε.

Εσύ κύριε , που σκέφτεσαι το “ψαράκι στην γυάλα” αν είσαι μορφωμένος όπως λές θα καταλάβεις τι εννοώ. Κλείσε λίγο την τηλεόραση και βγες στους δρόμους να δεις τι γίνεται. Α δεν μπορείς λες , έχεις υποχρεώσεις … Σίγουρα , είναι πιο ασφαλές να φιλοσοφείς σε τέτοιες στιγμές παρά να ζεις. Τότε συνέχισε την ζωή σου όπως είναι τώρα , αφού σου αρέσει όπως είναι και πιστεύεις ότι ο κόσμος δεν χρειάζεται να αλλάξει. Δικαίωμά σου , δεν σε κατηγορώ , αλλά πάψε κι εσύ να κατηγορείς εμένα και την γενιά μου ! Αν βαριέσαι να μπεις στον κόπο να ερευνήσεις τουλάχιστο μην κρίνεις χωρίς να ξέρεις. Σέβομαι τον τρόπο σου σεβάσου κι εσύ τον δικό μου. Αυτόν τον κόσμο μου παρέδωσες , επέτρεψέ μου να τον αρνηθώ και να πολεμήσω για τον δικό μου. Δεν σπάσαμε εμείς τα μαγαζιά. Δείτε καλύτερα τις κάμερες . Οι αστυνομικοί μάχονται και συλλαμβάνουν παιδιά που δεν φοράνε κουκούλες. Με εκείνους που φορούσαν δεν τολμούν να τα βάλουν . Τα ΜΜΕ λένε ότι θέλουν , μην τα πιστεύετε , την δουλειά τους κάνουν , και αναγκάζονται να λένε ότι τους λένε.
Μα πιο πολύ δεν πονάω για τα σπίτια και τις περιουσίες που καίγονται . Δεν πονάω για τους ανθρώπους που τραυματίζονται. Πονάω για μια γυναίκα που κανείς δεν ακούει την δική της φωνή . Την λένε Γη… Αχ αγαπημένη , πόσες πληγές ακόμα θα σου ανοίξουν με τις βόμβες και τα δακρυγόνα τους! Μιλάνε για ολικές καταστροφές και συντέλειες του κόσμου , τρομοκρατούν τους ανθρώπους και πιστεύουν ότι θα νικήσουν την βία με την βία. Γι αυτό ποτέ δεν νικούν. Εσείς ίσως μας κατηγορείτε για όλα εμείς όμως ξέρουμε ποιό είναι το ποιό δυνατό όπλο που υπάρχει στην Γη και προσπαθείτε με τόσα μέσα να μας το κλέψετε , το ονομάζουνε Αγάπη. Δεν θέλουμε πολέμους για θρησκείες , διαδηλώσεις που σκοτώνουν την φύση , τεχνολογίες εναντίων του ανθρώπου , θέλουμε μόνο αγάπη. Αυτή που ο κόσμος μας στερεί . Θέλουμε να βλέπουμε τους γονείς μας συμφιλιωμένους , να ζούμε σε μια χαρούμενη οικογένεια, να έχουμε μέλλον και όχι να μας λένε πως είμαστε η γενιά των 600 ευρώ , να έχουμε όνειρα που να μην μας τα διαλύουν οι ματαιοδοξίες των τηλεοράσεων. Εμείς δεν ακούμε σκυλάδικα τραγούδια όπως όλοι λένε , εμείς ψάχνουμε την ποιότητα στην ζωή , να βρούμε ένα ίχνος φωτός μέσα στο σκοτάδι. Δεν είμαστε η γενιά των εγκληματιών . Δεν είμαστε η γενιά που οι άλλοι λένε ότι είμαστε , αλλά είμαστε αυτό που νιώθουμε. Και νιώθουμε οργή που κανείς δεν μας καταλαβαίνει και όλοι μας κατηγορούν. Και θα συνεχίσουμε να εκφράζουμε τον θυμό μας απέναντι στις κατεστημένες αντιλήψεις διότι δεν είμαστε η γενιά των χαμένων αλλά η γενιά των νικητών.
 
Υπατία

AΠΙΣΤΕΥΤΟ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΟΑΚΑ

Το είδαμε με τα μάτια μας και είναι απίστευτη φρίκη! Στον αγώνα ΠΑΟ-Ανόρθωση υπήρχαν περίπου 20 αστυνομικοί με τις στολές και ΜΟΝΟ και είχαν εντολές να δείχνουν στον κόσμο από ποια θύρα πρέπει να πάει. Ξαφνικά δέχονται επίθεση από 400 άτομα που άρχισαν να τους χτυπάνε άσχημα. Τον έναν αστυνομικό(αθλητής του τζούντο) μάλιστα τον έβαλαν κάτω και τον χτυπούσαν ενώ προσπάθησαν να του βάλουν ΚΑΠΝΟΓΟΝΟ μέσα στην στολή του. Έπαθε εγκαύματα και νοσηλεύεται στο 401 νοσοκομείο. Εκεί είναι και άλλος ένας αστυνομικός του οποίου…

οι κάφροι έσπασαν ένα μπουκάλι στο κεφάλι και τους έσπασαν την μύτη! Απροστάτευτους έστειλαν τους αστυνομικούς στον αγώνα που ήταν δεδομένο ότι θα γινόντουσαν επεισόδια. Και το χειρότερο είναι ότι έστειλαν στην φωτιά αστυνομικούς-αθλητές!!! Οι οποίοι βέβαια δεν έχουν την απαραίτητη εκπαίδευση και απαγορεύεται να τοποθετούνται σε θέσεις που δεν έχουν καμία δουλειά.

troktiko

Οι τραυματισμένοι αστυνομικοί έχουν ξεπεράσει τους 180. Μήπως κάποιοι θέλουν νεκρούς; Ας αυτοκτονήσει κάποιος βρε παιδιά. Ο Αλαριχοβάνος διψάει.

           Η θεωρία και η πρακτική του επαναστατικού  σοσιαλισμού  έχει τελεσίδικα και κατηγορηματικά καταδικάσει κάθε πράξη τρομοκρατίας: «ατομική τρομοκρατία», πράξεις μαζικών πυρπολήσεων, καταστροφών, και  βανδαλισμών.

          Τέτοιες πράξεις μαζικής, καταστροφικής υστερίας τις έχει χαρακτηρίσει, μάλιστα και σαν φασιστικές ψυχώσεις.  Τα γραπτά του Τρότσκι ιδιαίτερα, τα οποία αναλύουν πληρέστερα την τρομοκρατική φρενοβλάβεια του φασισμού, είναι αποκαλυπτικά.

          Αλλά και η ελληνική ιστορική εμπειρία είναι αποκαλυπτική.

          Μετά την πτώση της Χούντας οι «σκληρές», μαζικές διαδηλώσεις αποτελούσαν καθημερινό φαινόμενο. Οι συγκρούσεις με την αστυνομία συχνότατες. Δεν είναι τυχαίο, ότι τότε υπήρχε μια μαζική «άκρα αριστερά», με πολύ προχωρημένες ιδέες και πράξεις. Τα οδοφράγματα ήταν καθημερινό φαινόμενο. Και όμως δεν είχαμε τέτοιες πράξεις. Και όταν κάποιες δυνάμεις των «αναρχικών» προβαίνανε σε τέτοιες μεμονωμένες τρομοκρατικές πράξεις, κυρίως καψίματος αυτοκινήτων, σύσσωμη σχεδόν η «άκρα αριστερά» και τα παραδοσιακά αριστερά κόμματα (ΚΚΕ, ΚΚΕες.) τις καταδίκαζαν σαν πράξεις που λειτουργούν αντικειμενικά προβοκατόρικα.

          ΣΗΜΕΡΑ, βλέπουμε ένα ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ αναποδογύρισμα. Να υμνολογούνται σχεδόν απ’ όλους τους «αριστερούς» (πλην ΚΚΕ, αλλά με μισόλογα) οι πράξεις αυτές και να χαρακτηρίζονται «κοινωνική έκρηξη» (Αλαβάνος)!!!

          ΣΗΜΕΡΑ που έχουν συντρίψει τα κοινωνικά κινήματα και αδυνατεί η ενσωματωμένη «αριστερά» να δώσει κινηματική διάσταση στην υποβόσκουσα λαϊκή οργή, χαρακτηρίζει κάθε τρομοκρατική έκφραση και ψύχωση καταστροφής, «λαϊκό κίνημα» και «κοινωνική έκρηξη»!!!

          ΣΗΜΕΡΑ, αυτή η «αριστερά» υποθάλπει τις τρομοκρατικές «εκρήξεις» των κουκουλοφόρων και εμπορεύεται εκλογικά τα τρομοκρατικά επεισόδια των κουκουλοφόρων.

          Και ούτε  είναι σε θέση να διακρίνει ότι αυτό το «κίνημα κουκουλοφόρων» είναι πλέον οργανωμένο και καθοδηγούμενο από τους καπιταλιστικούς παρακρατικούς μηχανισμούς και από τις μυστικές υπηρεσίες.  Αυτοί οι μηχανισμοί, πατώντας πάνω στην εξαθλίωση, τα αδιέξοδα και την ισοπέδωση της νεολαίας, οργανώνουν το «μίσος» της και το καθοδηγούν για τα πολιτικά παιχνίδια του καθεστώτος.  Τα στοιχεία και οι μαρτυρίες είναι αμέτρητες. Το ίδιο, πλουσιότατες είναι και οι ιστορικές εμπειρίες του λαϊκού κινήματος. Γνωστότατες επίσης και οι μέθοδοι του κράτους και του παρακράτους και ιδιαίτερα οι ναζιστικές μέθοδοι οργάνωσης και χειραγώγησης του κοινωνικού «μίσους» της κατεστραμμένης  νεολαίας…

          ΟΤΑΝ η κοινωνική οργή και ο «θυμός» των κατεστραμμένων και εξαθλιωμένων λαϊκών μαζών, ιδιαίτερα της νεολαίας παίρνει τέτοιες μορφές καταστροφικών ψυχώσεων και «εγκλωβίζεται» στις δαγκάνες των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών, αυτό σημαίνει ΠΡΩΤΑ απ’ όλα ότι ΑΡΙΣΤΕΡΑ δεν υπάρχει. Όταν το «κοινωνικό μίσος» που γεννάει και γιγαντώνει το καπιταλιστικό καθεστώς και τα κόμματα, εκδηλώνεται με συμμορίες κουκουλοφόρων, ΤΟΤΕ την πρώτη και αποκλειστική ευθύνη την έχει η αυτό-ονομαζόμενη αριστερά.

          Είναι η προδοσία και ο εκφυλισμός της αριστεράς, η νεοταξική της μετάλλαξη που ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ στους  κατασταλτικούς μηχανισμούς και τις πλανητικές υπηρεσίες να κάνουν πάρτι πάνω στην αθλιότητα, να κατασκευάζουν τα τάγματα καταστροφής και να αξιοποιούν, για τα δικά τους συμφέροντα και σχέδια, τους κουκουλοφόρους και την τυφλή νεανική οργή.

          ΚΙΝΗΜΑ κοινωνικών εκρήξεων δεν μπορεί ΠΟΤΕ να είναι κίνημα κουκουλοφόρων. Το «κίνημα κουκουλοφόρων» είναι κατασκευασμένο, τρομοκρατικό «κίνημα των μηχανισμών του συστήματος.

          Και γι’ αυτό το κατάντημα ευθύνεται η υπόδουλη και ενσωματωμένη αριστερά, μέρος της οποίας είναι οργανικό κομμάτι της πλανητικής εξουσίας και των οικονομικών σπονσόρων της, τύπου Σόρος. Τέτοιο κομμάτι είναι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και πολλοί «αριστεριστές» που το παίζουν υπερεπαναστάτες…

Πηγή:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=18909#18909

Όταν:

Η επιδίωξη της ατομικής ευημερίας διαχωρίζεται τόσο στυγνά και ηλίθια από την συλλογική ευημερία.

Ο ένας, πολίτης και πολιτικός, κατηγορεί τον άλλον με στεντόρεια ανούσια κοκορομαχία πως αυτός και μόνο φταίει, δίχως κανείς να αναλαμβάνει τη δική του ατομική ευθύνη.

Τότε:

Όλα γίνονται μπάχαλο. Τα δάση καίγονται.  Τα λαμόγια ξεσαλώνουν.  Οι δημαγωγοί παραληρούν.  Όλοι ανεξαίρετα οι τομείς της κοινής δημόσιας ζωής αφήνονται στο έλεος της τύχης και υποβαθμίζονται.

Κι έρχεται ο πυροβολισμός, ο θάνατος.  Ακραία έκφραση και φυσική συνέπεια μιας  κοινωνίας «πυροβολημένων».

Πολλαπλά πυροβολημένα και τα παιδιά εδώ και καιρό, ξεσπούν, τα σπάνε.  Τα παιδιά έχουν ανάγκη από στοργή, έχουν ανάγκη από φροντίδα.

Δίχως την αυτοαναίρεση όλων μας, αν δεν γίνουμε λιγότερο ιδιώτες, αλλαζόνες, ξερόλες, ανταγωνιστές, το δράμα θα επανέλθει και θα κορυφωθεί.  Νέοι επικίνδυνοι «σωτήρες» καιροφυλακτούν, νέες καταστροφές θα επέλθουν.

Μόνη λύση: Η άμεση μαζική συλλογική πολιτική παρέμβαση των λιγότερο ιδιοτελών, αδογμάτιστων, δημιουργικών πολιτών.  Οι υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις έχουν  αποδείξει λίγο ως πολύ όλες την ιδιοτελή αφασία τους.  Μπορεί κάποιες από αυτές να ακολουθήσουν, να συμμετέχουν, μα είναι ανίκανες να ηγηθούν.  Όλα είναι ανάγκη να τα αλλάξουμε.  Και πριν από όλα  την ψευδαίσθηση πως τα ξέρουμε όλα.  Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία.  Αρετή, τόλμη, όχι ως σχήματα λόγου, αλλά ως επίπονη κι επίμονη, σεμνή, αυτοθυσιαστική πράξη.

Γνωστή από παλιά η ένσταση:  «Μα αυτά δεν γίνονται» ή «Ποιός θα τα κάνει;».

Με αυτή τη νοοτροπία είναι παραπάνω από βέβαιο ότι θα γίνει το «Έλα να δείς».

Κάθε πολίτης ας αναμετρηθεί με τη συνείδησή του και την επιθυμία του.

                                                                  ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

                                                                                                                              http://kanenaskathenas.wordpress.com

ΥΓ:  Μου ζητήθηκε από φίλη δημοσιογράφο ένα σύντομο σχόλιο σχετικά με τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα για λογαριασμό της κυπριακής εφημερίδας “ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ”.  Έγραψα αυτό το μικρό κείμενο.  Γνωρίζοντας ότι δεν απαντά σε αρκετές πλευρές του θέματος κι ότι είναι πολύ γενικό κι αφηρημένο, ως προς την κεντρική πολιτική πρόταση που διατυπώνει, αποφάσισα παρ’ όλα αυτά να το αναρτήσω στο μπλογκ.  Θα υπάρξει, όσο πιο συντομότερα γίνεται, συνέχεια.  Όποια, -ος, επιθυμεί, μπορεί να δει  μια ήδη προϋπάρχουσα αναλυτικότερη πολιτική προσέγγιση στο άρθρο με τίτλο “Θα μου άρεσε” του μπλογκ. 

Σε τυφλή πτήση προς την βαθειά κρίση και εγκλωβισμένη στα αδιέξοδα του προϋπολογισμού της, η μοιραία για τον τόπο κυβέρνηση πορεύεται χωρίς σχέδιο, μ’ έναν ανεπάγγελτο θεομπαίχτη στο τιμόνι κι έναν ανίκανο υπουργό Οικονομίας «από τους πιο διακεκριμένους Έλληνες οικονομολόγους», όπως έχει το θράσος να αναφέρει για τον εαυτό του, στην ιστοσελίδα του.

Η αγορά κυριολεκτικά έχει «στεγνώσει», οι κραυγές αγωνίας των μικρομεσαίων πληθαίνουν, το φάσμα της ανεργίας απειλεί χιλιάδες εργαζόμενους, η φτώχεια όλο και περισσότερων συμπολιτών μας καταγράφει ρεκόρ, θυμίζοντας στους παλαιότερους εποχές που πίστευαν πως τις είχαν ξεχάσει.

Το δίδυμο Καραμανλή-Αλογοσκούφη δεν άφησε τίποτε όρθιο στην οικονομία, δεν άφησε τίποτε στα ταμεία. Αντί λοιπόν οι δύο υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης να εμφανίζονται στη Βουλή και στον λαό με σεμνότητα, αυτοί  εξακολουθούν  να ζουν στον όμορφο κόσμο της αυταπάτης και του θράσους.

Ο πρώτος συνεχίζει τις γενικόλογες αναφορές και τις αερολογίες. Ο δεύτερος χρεώνει τα δικά του εγκληματικά λάθη που έχουν φέρει τη χώρα σ΄ αυτή την κατάσταση στο… ΠΑΣΟΚ. Κι όχι μόνο στο σημερινό, αλλά στο ΠΑΣΟΚ του 1981! Ο κύριος καθηγητής τού London School of Economics, τρομάρα του.

Όσο για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πέρα βρέχει. Όχι θα βάλει στενοχώριες στο κεφάλι του ο άνθρωπος. Έχοντας εξασφαλίσει τον σαραβαλιασμένο θρόνο του (το μαγαζί είναι γωνία και δεν πρόκειται να το αφήσει με τίποτε). Στη Βιέννη πήγε το παλικάρι, με τον καγκελάριο της Αυστρίας Αλ.Γκουζενμπάουερ συναντήθηκε, ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, καμιά δεκαριά μέρες θα λείψει μόνο.

Τι; Πώς; Η Ελλάδα πνίγεται στα προβλήματα; Ρε δε πα’ να φουντώνουν και να πληθαίνουν. Τόσο το καλύτερο. Αργά ή γρήγορα η κυβέρνηση είναι δική μας κι ο θρόνος  εξασφαλισμένος.

Πού είναι οι κεσέδες με τα γιαούρτια, αδέλφια; Πού καταχωνιάσατε τις σάπιες τομάτες;

Ως πότε Συνέλληνες, ως πότε…

Νίκος Χρ. Κουκολιάς
Πολιτιστική Πράξη
Φύλλο Νοεμβρίου 2008
Σελίδα 4

http://www.politistiki.gr/08-02-11.pdf
politistiki@gmail.com

Γράφει ο Σπύρος Χατζάρας
.
Όταν έγραφα, το απόγευμα του Σαββάτου ότι «ο κ. Καραμανλής, δεν είναι πλέον ο κυρίαρχος των πολιτικών εξελίξεων. Εξαρτάται και από αντικειμενικά γεγονότα που δεν μπορεί να τα ελέγξει. Το ζήτημα, δεν είναι πια, όπως διαφαίνεται, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μόνον, αλλά η κοινωνική ανοχή», δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα επιβεβαιωνόμουν σε μερικές ώρες.
Η (έκτακτη) είδηση ήταν, ότι, «ένας αστυνομικός πυροβόλησε έναν νεαρό κάπου στα Εξάρχεια».Από εκεί και πέρα, άρχισαν οι «πολιτικές εξελίξεις», συντονισμένα , από το Indymedia, και με sms, «καθ΄άπασαν την Επικράτεια». Εξαπολύθηκε ένα πολιτικό και τηλεοπτικό «χάπενινγκ».
- «Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι αυτή η αλληλουχία (καταδίκη του δολοφόνου στην αρχή, καταδίκη των επεισοδίων και των καταστροφών στο τέλος) συμπίπτει με τη σειρά που παρουσιάζονται τα γεγονότα και από τους δημοσιογράφους» μου έγραψε ο Γιώργος .
- «Οι επιτήδειοι ,γνωστοί-άγνωστοι, κάνουν αυτά τα παιδιά πιόνια στις κινήσεις στρατηγικής και στα σχέδιά τους, μέσα από τα ευρύχωρα σαλόνια των σπιτιών τους.» μου έγραψε, ο Κωνσταντίνος. «Αν το θύμα, ήταν Ρομά , Ρωσοπόντιος ή Αλβανός θα είχαν την ίδια κάλυψη τα ΜΜΕ;» μου έγραψε ,η Βιβιάνα. «Αισθάνομαι οργή για τα μέσα παραπληροφόρησης που εξυπηρετούν τα ξένα συμφέροντα» μου έγραψε ο Μιχάλης. «Μέσα σε αυτούς που καπηλεύονται τον πανικό, την αγωνία και τον θάνατο, είναι και οι δημοσιογράφοι.. Τραγικές αμετανόητες φιγούρες, νεκροθάφτες της λογικής, καταστρέφουν κι εκείνες τις φωνές συναδέλφων τους που θέλουν να μιλήσουν και να πούνε αυτά που πραγματικά συμβαίνουν και όχι αυτά που ανεβάζουν την τηλεθέαση… Λυπάμαι γι αυτούς…» είπε ο Κωνσταντίνος.
-«Το μέσο είναι το μήνυμα», είχε πει ο ηλίθιος Μακλούαν, αλλά δυστυχώς επιβεβαιώθηκε το σαββατοκύριακο. Το μήνυμα, ήταν οι φωτιές. Το μέσο δηλαδή.
-«Βρισκόμαστε ήδη στον προθάλαμο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και αποδώ και πέρα η βία θα κυλάει στις φλέβες ολόκληρης της καπιταλιστικής κοινωνίας, στους δρόμους όλων των πόλεων και χωρών, μέχρι να ολοκληρωθεί το πέρασμα στην απόλυτη βαρβαρότητα» . Μου έγραψε ο Κώστας. «Χθες βράδυ δεν πυρπολήθηκε η Αθήνα, αλλά η Δημοκρατία και η ελευθερία του πολίτη…Οι νέοι Νέρωνες, πυρπόλησαν, τα δικαιώματα των απλών πολιτών, μέσα από ένα αντάρτικο πόλεων που έψαχνε να βρει αφορμή για να δημιουργήσει ένα νέο ήρωα » , μου έγραψε ο Κωνσταντίνος. .«Σε αυτήν την υπόθεση αντικατοπτρίζεται ο εκφυλισμός», μου έγραψε η Βιβί. «Αυτά που κάνετε στην Αθήνα και ξευτελίζετε και τον εαυτό σας και το κράτος θα ήταν απαράδεκτα εδώ. Τι αγωνιστής ήταν το παιδί; Για ποιες ιδέες αγωνιζόταν; Ποιους εξυπηρετούσε; Κάποιοι θέλουν εκεί να πάνε τα πράγματα», μου έγραψε ένας φίλος από τον Καναδά
-Ο νεαρός νεκρός στα Εξάρχεια, δεν είναι ο Σωτήρης Πέτρουλας, είπα στο δελτίο ειδήσεων του Blue Sky
-«Ολόκληρο το κράτος νιώθει συγκλονισμένο από την εν ψυχρώ δολοφονία του νεαρού, σπεύδοντας μάλιστα να ζητήσει συγγνώμη από τους αναρχικούς (!!!!) για το “τραγικό περιστατικό” – αλλά κανείς δεν φαίνεται να συγκλονίζεται από τον θάνατο του κέντρου των Αθηνών. Όλοι κόπτονται για τα δικαιώματα των οργισμένων νεαρών και δικαιολογούν την οργή τους, αλλά ουδείς κόπτεται για τα δικαιώματα των χιλιάδων Ελλήνων πολιτών, των οποίων οι περιουσίες πυρπολήθηκαν και λεηλατήθηκαν. Εγώ, ως απλός υπήκοος (και όχι “πολίτης”, αυτού του παρακράτους), στο οποίο δεν έχω κανένα δικαίωμα ή μέσον να εκφράσω την οργή μου, ένα έχω να πω: εάν αυτό το πράγμα δεν σταματήσει εδώ και τώρα, σε 2-3 χρόνια, στη θέση του φλεγόμενου και λεηλατημένου πολυκαταστήματος του κέντρου, βλέπω το δικό μου σπίτι, λεηλατημένο και βιασμένο από τους «Γνωστούς-Πασίγνωστους»» μου έγραψε ο Άγγελος. «Τη μία οι αστυνομικοί δείχνουν περίεργη παθητικότητα και ανεκτικότητα όταν μπράβοι, “αντιεξουσιαστές”, “χούλιγκαν”, πιστολάδες, κλπ τα κάνουν γυαλιά καρφιά, ακόμα και σε αστυνομικά τμήματα, και την άλλη πυροβολούν για ασήμαντη αφορμή» μου έγραψε ο Μιχάλης .
-Ο χώρος των «αναρχικών», είχε προνομιακή μεταχείριση στη δικτατορία. Η «Διεθνής Βιβλιοθήκη», ήταν άντρο χαφιέδων της ασφάλειας. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Η «χουντική» ασφάλεια ,παρέδωσε τους συνεργάτες της, στην Καραμανλική, και στη συνέχεια οι πράκτορες δούλεψαν για τους ασφαλίτες που διόρισε το ΠΑΣΟΚ. «Ασφαλίτες όλου του κόσμου ενωθείτε» . Συν το χρόνο προστέθηκαν και τα χρήματα από την «ανοιχτή Κοινωνία» και την πρέζα. Αυτό είναι το «κράτος» των «μηχανισμών» που διαθέτει πια πραγματικό στρατό σε όλη τη χώρα. Τους ΑΝΤΙΦΑ. Ο «στρατός» , τα «Τάγματα Εφόδου», αναλαμβάνει δράση κατόπιν εντολών, και υλοποιεί το σχέδιο επιχειρήσεων ενός επιτελείου.
Όσα ζήσαμε, υπέστημεν και είδαμε το σαββατοκύριακο, δεν είχαν καμία σχέση με το τυχαίο και μεμονωμένο περιστατικό, που συνέβη τη νύχτα του Σαββάτου, στα Εξάρχεια, αλλά με τις κυοφορούμενες πολιτικές εξελίξεις.
Όλοι μας μπορούμε να αναρωτηθούμε, γιατί δεν εκφράστηκε με πυρπολήσεις η πραγματική λαϊκή οργή, μετά τη δολοφονία, από έναν τοξικομανή στη Θεσσαλονίκη, (που είχε πάρει το όπλο ακατάλληλων και ανίκανων αστυνομικών) , ενός οικογενειάρχη οδηγού λεωφορείου.
Απαντώ. Διότι δεν υπήρχε σενάριο και εντολή.
-Η αμηχανία της κυβέρνησης ( δηλαδή του κ. Καραμανλή), έκανε απλώς τα πράγματα χειρότερα.
ΥΓ. «Πολλά από τα αγοράκια που καίνε χτυπάνε με κουκούλες , τα έχω δει με κλάματα στο στρατό» , μου έγραψε ο Μιχάλης. «Ο τόπος μας είχε και έχει προβλήματα κι ενώ δεν αντέχει άλλα, κάποιοι προσθέτουν ακόμη και νεκρούς για να ικανοποιήσουν την δίψα τους» μου έγραψε ο Δημήτρης. «Από τη μιά οι “δεκαπεντάχρονοι”, απαιτούν να τους αντιμετωπίζουν ως ολοκληρωμένες προσωπικότητες, να ακούνε οι “μεγάλοι” την άποψή τους σε στάση προσοχής, και ζητάνε ψήφο στα 16. Από την άλλη, στα δύσκολα, επικαλούνται το άλλοθι του “ακαταλόγιστου” λόγω νεαρής ηλικίας» μου έγραψε ο Γιώργος.