“Πρέπει ένα καθεστώς να έχει εισέλθει στα σκοτάδια της ιστορίας για να σπάνε, τόσο θεαματικά, όλοι οι οχετοί της σαπίλας και να ξεπηδούν, σαν ορμητικός χείμαρρος, οι δυσώδεις αναθυμιάσεις του.

Συνεχίζουν ακόμα τα παπαγαλάκια των «νταβάδων» και οι «εγκάθετοι» των κομμάτων να ωρύονται για το Βατοπέδιο, για ένα απόστημα της σήψης… και να κλείνουν τα μάτια στο καθεστώς της σήψης, στο λαβύρινθο των ποικίλων παρασίτων και μαφιόζων.

Εδώ παρελαύνει καθημερινά όλη η καθεστωτική, παρασιτική αλητεία, ένα διαπλεκόμενο κουβάρι πολιτικών, κρατικών, παρακρατικών και δημοσιογραφικών μαφιόζων, και οι «πόρνες» των «νταβάδων», εξακολουθούν, απτόητα, να μιλάνε μόνο για τους «μαφιόζους» του Βατοπεδίου. Δηλαδή για το απόστημα και όχι για τον καρκίνο και τις εστίες του. Εδώ βγαίνει στον αφρό όλη η «Κόπρος του Αυγείου», όλα τα τρωκτικά της ελληνικής κοινωνίας και ΟΥΔΕΙΣ ψελλίζει το αυτονόητο: Αυτό το σύστημα ΣΥΝΟΛΙΚΑ έχει σαπίσει: Με τα κόμματά του, το κράτος του, τους νόμους του, τους θεσμούς του και την ηθική του.

Και είναι τόσο βαθιά η σήψη του που η πολιτική ιατρική δεν προβλέπει καμιά αυτοθεραπία.

Εδώ, πλέον αποκαλύπτεται δραματικά ότι τα ποικίλα τρωκτικά, ένας μαφιόζικος ιστός της Αράχνης έχει τυλίξει, ασφυκτικά, την ελληνική κοινωνία: Πολιτικά γραφεία, υπουργικά γραφεία, κρατικές υπηρεσίες, Νομικά συμβούλια, Κτηματικές εταιρείες, συμβολαιογράφοι, μεγαλοδικηγόροι, υπόκοσμος, εργολάβοι, «φουσκωτοί», «βιντεοσκοπιστές», εκβιαστές, βιντεοκομιστές, «οφ σορ» εταιρείες, μπουζουκομαγαζάτορες, μοναχοί, υποκλοπείς, κρατικοί υπάλληλοι, τοπικοί παράγοντες, χορεύτριες «πολιτιστικών» κέντρων, αθλητικοπαράγοντες, γραμματείς και φαρισαίοι, όλοι και όλα ένα αξεδιάλυτο κουβάρι.

Ένα παρασιτικό καθεστώς αρπαγής και λεηλασίας, μαφιόζικου τύπου…

Και πάνω σε αυτές τις δυσώδεις αναθυμιάσεις της σήψης σχεδιάζονται τα πολιτικά παιχνίδια των Αμερικανών, των εγχώριων «νταβάδων» και των κομματικών επιτελείων.

Τα Αφεντικά της σήψης την εμπορεύονται και σχεδιάζουν τη γνωστή απάτη της «κάθαρσης», με διπλό στόχο:

Από τη μια, να αποκρύψουν και να επικαλύψουν τη γεροντική κατάπτωση του καπιταλιστικού καθεστώτος και τις κινητήριες δυνάμεις της σήψης: Τους οικονομικούς «νταβάδες», με τις διαπλοκές και τους μαφιόζικους μηχανισμούς τους.

Από την άλλη, να αναπαλαιώσουν τα κόμματα και να καρατομήσουν τους «απροσάρμοστους» πολιτικούς, αυτούς που δεν πειθαρχούν πειθήνια στις Αμερικανικές επιταγές και «κοιτάζουν» και προς Ανατολάς…
Μία είναι η απάντηση σε όλα αυτά: Ο ΔΡΟΜΟΣ
Να κινητοποιηθεί ο ελληνικός λαός και να κατεβεί στο δρόμο. Μόνο τότε θα φράξουμε το δρόμο στα νέα πιο ζοφερά σχέδια των «νταβάδων» και παράλληλα θα τεθούν κάποιες βάσεις πολιτικής αφύπνισης και παραγωγής ιδεών. Με το λαό στην άκρη καμιά «ανανέωση» της πολιτικής δεν μπορεί να γίνει…”

σσΟ: Θύμιο, όταν το σύστημα εξαντλεί τις δυνατότητες εύρεσης υποτακτικών σε …παράσιτα, τότε οι μέρες του είναι μετρημένες.


http://www.resaltomag.gr