Η επιλογή του Ιλκέρ Μπασμπούγ στη θέση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού της Τουρκίας αποτελεί μια προσωπική ήττα του Ερντογάν και ένα βασικό κομμάτι στο σχεδιασμό του ΝΑΤΟ για την ευρύτερη περιοχή.
Ο νέος αρχηγός ενσαρκώνει τη σκληρή Κεμαλική γραμμή. Γεννημένος στο Αφιόν Καραχισάρ με οικογενειακή καταγωγή από το Μοναστήρι της ΠΓΔΜ, αποτελεί μίξη του Παντουρανισμού με Νατοϊκές καταβολές. Έχει τελειώσει το κολλέγιο άμυνας του ΝΑΤΟ και έχει υπηρετήσει στα γραφεία του Νατο στις Βρυξέλλες και στη Μονς του Βελγίου.
Προσωπικός λάτρης του Κεμάλ και των μεθόδων του ως διοικητής της 1ης Στρατιάς δε δίστασε να βομβαρδίσει Κουρδικά χωριά προξενώντας μεγάλες απώλειες μεταξύ των αμάχων. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι είναι ο μοναδικός Τούρκος στρατιωτικός την τελευταία 20ετία που διέταξε βομβαρδισμό χωριών εντός του Τουρκικού εδάφους.
Διαθέτει λιτότητα στην επικοινωνία ενώ οι λακωνικές του δηλώσεις ουδέποτε συμβάδισαν με τις στρατιωτικές του μεθόδους. Θεωρείται πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ και γεννά έκδηλη ανησυχία για την ενδεχόμενη συμπεριφορά του σε περίπτωση που οι Νατοϊκές εντολές είναι αντίθετες με τις αποφάσεις της Δημοκρατικά εκλεγμένης Τουρκικής κυβέρνησης.
Μετά το ρόλο του Σόρος προσέξτε και το ρόλο πρώην πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών, Ρίτσαρντ Μάϊλς. στη Γεωργία. Ήταν ο άνθρωπος που βρισκόταν στο Βελιγράδι όταν και εκεί οργανώθηκε η λαϊκή εισβολή στο κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα την πτώση του Μιλόσεβιτς. Κάτι ανάλογο έγινε και στην Τιφλίδα. Όπου, ενώ ανελάμβανε καθήκοντα πρέσβη το 2003, όλως παραδόξως εκδηλώθηκε η ονομαζόμενη «επανάσταση» των ρόδων που έφερε στην εξουσία τον άνθρωπο των ΗΠΑ, Μιχαήλ Σαακσβίλι.
Παρατράβηξε λοιπόν το παραμύθι της Ουάσιγκτον και των ΜΜΕ της ότι η Γεωργία, αποτελεί τάχα υπόδειγμα δημοκρατίας διεθνώς. Βέβαια, τι να πουν οι αμερικανοί, όταν ο «άνθρωπός» τους στην Τιφλίδα γέμιζε τους δρόμους της πόλης με αφίσες όπου μπροστά από τις γεωργιανές σημαίες κυριαρχούσε το πορτραίτο του Τζώρτζ Μπούς. Ή ότι η λεωφόρος από το αεροδρόμιο της Τιφλίδας έως το κέντρο της πρωτεύουσας, είναι αφιερωμένη επίσης στον Μπούς (έλεος!). Εντάξει, δικό τους «παιδί» είναι, αλλά μην μας δουλεύουν για τον «Δημοκράτη» Σαακασβίλι και τη «δημοκρατική» Γεωργία.
Επειδή στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, μάθαμε πλέον με περίσσια ευκολία να ξεπουλάμε τα εθνικά δίκαια και να θεωρούμε όποιον μιλάει γι’ αυτά, «Ελληναρά» και «εθνο-πατριώτη», ας δούμε λίγο ποια πρακτική ακολούθησαν οι Γεωργιανοί απέναντι στη μεγάλη ελληνική μειονότητα της Γεωργίας. Και πόσο αλλοπρόσαλλες και εθνικά καταστροφικές ήταν οι ελληνικές πολιτικές. Τα αποσπάσματα προέρχονται από εκθέσεις πρώην πρέσβη μας στην Τιφλίδα και δημοσιοποιήθηκαν περίπου προ οκταετίας, όταν διερευνάτο το σκάνδαλο των ελληνοποιήσεων:
Ουσιαστικά δηλαδή, όχι μόνον τους υφάρπαζαν τις περιουσίες, και οι Πόντιοι έφευγαν από τον τόπο τους, αλλά τους έβαζαν να πουλάνε και τα χαρτιά τους σε Γεωργιανούς, οι οποίοι στη συνέχεια «βαφτίζονταν» Έλληνες και έρχονταν στη χώρα μας.
