Η πρόσφατη διπλή βομβιστική επίθεση στην Πόλη εμπλέκει βαθύτερα τις ξένες μυστικές υπηρεσίες με το Τουρκικό Κεμαλικό παρακράτος. Πέρα από σωβινιστικές θεωρήσεις, η ανάλυση των γεγονότων ακυρώνει την οποιαδήποτε κλασσική τρομοκρατική ενέργεια (Αλ Κάιντα – PKK) ή την προβοκάτσια από τον ίδιο τον Ερντογάν. Τόσο η Αλ Κάιντα όσο και το PKK δεν θα ήθελαν σε καμμία περίπτωση να βλάψουν το ΑΚΡ. Η Αλ Κάιντα θεωρεί την ισλαμική κυβέρνηση με τις αντιαμερικανικές κορώνες απείρως προτιμότερη από το απεχθές Κεμαλικό φιλοσιωνιστικό και φιλοαμερικανικό κράτος. Το PKK από την άλλη αναγνωρίζει το ισχυρό Κουρδικό ρεύμα υπέρ του ΑΚΡ.

Ο Ερντογάν γνωρίζει κάλλιστα πως μια προβοκάτσια δεν θα απέβαινε ποτέ υπέρ του τη στιγμή που το παρακράτος κρατά όλα τα νήματα της προπαγάνδας στο επίπεδο των μέσων. Οι νεόπλουτοι φιλοισλαμιστές της Ανατολίας επιχειρηματικά ευημερούν, δεν έχουν όμως διεισδύσει στις επιχειρήσεις ενημέρωσης παρ’όλες τις ευνοϊκές “φωτογραφικές” ρυθμίσεις του Ερντογάν.

Ο Ερντογάν κινούμενος μεθοδικά δεν επανέλαβε τα λάθη του Ερμπακάν. Ο τελευταίος σαν οδοστρωτήρας επιχείρησε να αποκτήσει τον έλεγχο του στρατού έχοντας μαζικές διαβαθμίσεις χαμηλόβαθμων ισλαμιστών αξιωματικών και μηδενική πρόνοια για το Κεμαλικό Εισαγγελικό σώμα. Εισαγγελείς λοιπόν και στρατηγοί τον έστειλαν στο πυρ το εξώτερο.

Ο Ερντογάν αντίθετα κατάφερε να δώσει τον έλεγχο του στρατού στον κρυπτοισλαμιστή Μπουγιουκανίντ επιφέροντας παράλληλα καίρια χτυπήματα στο δικαστικό σώμα ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εκλογές. Αντί να επαναπροσδιορίσει τη ΜΙΤ, ίδρυσε νέες φαινομενικά άσχετες υπηρεσίες που όμως έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό της ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ, ξεσκεπάζοντας όχι μόνο το συνωμοσιακό σχέδιο και τα μέλη της, αλλά και τον ακριβή χρονισμό των επιθέσεων. Η εξάρθρωση της οργάνωσης σε ΔΥΟ δόσεις, επέτρεψε στους “Ευσεβείς”* να εξαρθρώσουν και το εναλλακτικό σχέδιο των Κεμαλικών. Τουλάχιστον το βασικό κορμό που εφάπτεται του εισαγγελικού σώματος.

Ο Ερντογάν όμως έχει έναν πολύ μεγαλύτερο αντίπαλο να αντιμετωπίσει: Τους πακτωλούς μαύρου χρήματος που ανέρχονται σε ιλιγγιώδη ποσοστά επί του συνόλου του μαύρου χρήματος παγκοσμίως. Ο κόσμος συχνά απορεί για τη στήριξη που η Αμερική και η Βρεταννία παρέχουν τις τελευταίες δεκαετίες στην Τουρκία. Αναπτύσσουν σενάρια επιστημονικής φαντασίας ενώ αγνοούν το απλό και αυτονόητο: Τα ισχυρότατα σαλόνια (Lobbies) της Δύσης, έχουν ως κινητήριο μοχλό το μαύρο χρήμα που είναι και το μόνο μη ανιχνέυσιμο καθώς οι δομές του περνάνε από την (παρα)κρατική οντότητα του Κεμαλισμού. Το χρήμα που προέρχεται από την αδιάλειπτη διακίνηση των οπιούχων, παραδοσιακή ασχολία των Νεότουρκων, που τους εξασφάλισε μακροχρόνια στήριξη από ισχυρές οικογένειες του πλανήτη. Που εξαγοράζει με ευκολία ακόμη και Έλληνες λειτουργούς, απελευθερώνοντας ισοβίτες μεγαλεμπόρους από τις Ελληνικές φυλακές. Δραστηριότητα την οποία οι Ισλαμιστές θεωρούν πέρα για πέρα ανήθικη, ακόμα και αν τους κοστίζει την ευμάρεια ή την ίδια την εξουσία (Ταλιμπάν).

Ο Ερντογάν λοιπόν δείχνει να έχει υπολογίσει τα πάντα εκτός από αυτό τον παράγοντα που μπορεί να διαταράξει το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Τρις δολλαρίων που ξεπλένονται σε φαινομενικά καλπάζουσες επιχειρήσεις η ΜΚΟ. Δολλάρια που είναι αρκετά να διατηρούν τουρκικούς ανεξάρτητους θύλακες αλληλεπίδρασης με ισχυρές Μ.Υ. της Δύσης. Ένας τέτοιος θύλακας έκανε και την πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση.

Η “μάχη” του Ερντογάν είναι πολύ πιο σημαντική από ότι φαίνεται. Η εξέλιξη της μπορεί να επηρεάσει ασύμμετρα κάποιες δυτικές δομές εφ’ όσον ο Ερντογάν επιβιώσει πολιτικά, βιολογικά και με τις λίγότερες δυνατές υποχωρήσεις.

Διπλωμάτης Εν Ενεργεία