Κάποτε κουκούλες, πάντοτε κουκούλες.
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιουλίου 6, 2008
Η Κεμαλική και η μετεξέλιξη της ναζιστική / καπιταλιστική πρακτική ανακυκλώνεται στο διηνεκές όσο οι τοπικές κοινωνικές δομές επιτρέπουν την άδικη κατανομή πόρων και την κεφαλαιακή υποκατάσταση Γαιοκεντρικών αξιών. Δημοσιεύουμε επιστολή (τα κύρια στοιχεία λόγω μεγέθους)
Το κεντρικό μαγαζί (ΔΝΤ, Παγκόσμια τράπεζα) φροντίζει να μεγιστοποιεί τα κέρδη του δομώντας Terror states σε περιοχές υψηλού ενδιαφέροντος (βλ. Νεότουρκοι) ή δούρειων ιδεολογιών (βλ. φασισμός του μεσοπολέμου). Η πρόσκαιρη αδυναμία εκμετάλλευσης παγκόσμιων πόρων εκεί όπου επικράτησαν λαϊκά – σοσιαλιστικά καθεστώτα έφερε τον αντικομμουνισμό. Η πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού επετεύχθη με μαζική ιδεολογική τρομοκρατία, ενεργοποίηση terror states και αχαλίνωτη πρακτορική δράση εξαγοράς συνειδήσεων (Γκορμπατσώφ – Γέλτσιν) ή στυγνών δολοφονιών (Αντρόπωφ). Ο τρέχων προγραμματισμός περιλαμβάνει τον προσεταιρισμό των τελευταίων πλουτοπαραγωγικών περιοχών μέσω δαιμονοποίησης που γίνεται κατά βούληση: Καλός ο μουτζαχεντίν της Βοσνίας, κακός του Αφγανιστάν. Καλός ο Τούρκος εθνικιστής, κακός ο Σέρβος.
Στον αιώνα της πληροφορίας, θα πίστευε κανείς ότι αυτή η γελοία τακτική των διαχειριστών του παγκόσμιου κεφαλαίου δε θα γινόταν ανεκτή από τους λαούς. Δυστυχώς, η πνευματική και φυσική βία που ασκείται σε διεθνές και τοπικό επίπεδο αχρηστεύει την όποια λογική σκέψη και οδηγεί σε έναν πρωτοφανή μεσσιανισμό. Στοιχειοθεσία του “μπαμπούλα” που ακούει στο όνομα “πατριώτης” ή “τρομοκράτης” και αδυσώπητη επίθεση από άλλους, πραγματικούς φασίστες και τρομοκράτες.
Δυστυχώς για τους λαούς, οι δυνάστες είναι εξόφθαλμα όμοιοι ανά τις δεκαετίες, ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Ελλάδα όπου λίγο πολύ, τα μεγέθη είναι μικρά και ελέγξιμα. Γόνοι χουντικών υπουργών πρωτοστατούν σε “αντιχουντικές” πλειοδοσίες για να περάσουν εύκολα τα αντιλαϊκά έργα τους μέσω ΜΚΟ με ακραιφνείς χρηματοδοτήσεις. Βασανιστές της χούντας βαπτίζονται ως προοδευτικοί πολιτευτές και στηρίζονται από τα ίδια ΜΜΕ που ασελγούν εδώ και δεκαετίες στη λαϊκή περιουσία. Ας μην ξεχνάμε ότι η υπερτιμολογήσεις δημοσίων έργων από ντόπιους φορείς (διαπλεκόμενους) και διεθνείς (Siemens), στρέφεται ενάντια στη λαϊκή περιουσία και στηρίζει διαχρονικούς υπηρέτες / οικογένειες στις κατ’ ευφημισμόν “δημοκρατικές” κυβερνήσεις.
Για την εξάλειψη οποιασδήποτε λαϊκής αντίστασης, εμφανίζονται παρακρατικές οργανώσεις με κρατική στήριξη και χρηματοδότηση που διαβάλλουν τις λαϊκές κινητοποιήσεις (βλ. Αντεξουσιαστές), ή ναζιστικά κομματικά μορφώματα (ΣΥΡΙΖΑ) απαρτιζόμενα από διαβλητούς ή μειωμένης νοημοσύνης ανθρώπους σε ένα σενάριο ανόδου ταυτόσημο του Μουσολίνι ή του Χίτλερ.
Οι ήδη διαβρωμένες αστικές κυβερνήσεις πριμοδοτούν αυτή την κατάσταση δημιουργώντας τεχνητές κρίσεις που αναπόφευκτα θα καταστρέψουν την ψευδεπίγραφη μακαριότητα των αστών, ακόμα και αυτών που χαίρουν προνομίων.
Μόνη λύση, ο ασυμβίβαστος λαϊκός αγώνας για δικαιοσύνη, ανεξαρτησία και αυτοδιαχείριση των λαών. Ένα χέρι, μια γροθιά για να τραβήξουμε τις κουκούλες και να δώσουμε την αμοιβή που τους αρμόζει.
Αμετανόητος Κομμουνιστής
olympiada είπε
Αμετανόητε, με βρίσκεις σύμφωνη σε πολλά. Οφείλουμε όμως να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Για τη σημερινή κατάντια της Γής και των ανθρώπων, καμμιά ιδεολογία δε μπορεί να θεωρηθεί άμοιρη ευθυνών. Όλοι κοιτάξαμε δυστυχώς το κοντινό συμφέρον και όχι το παγκόσμιο. Μη με κάνεις να γράφω Μπρεχτ βραδυάτικά!!
troktiko.blogspot.com είπε
Δείτε και αυτό:
“Ο σκοτεινός κόσμος των Indymedia (IMC).”
“Συγκλονιστικά στοιχεία για την μεγάλη σύγκρουση στους κόλπους του ελληνικού Indymedia (εδώ), το 2002 όταν κάποιοι ανακάλυψαν ότι τους χρηματοδοτεί το σκοτεινό δίκτυο του Αμερικανού πολυεκατομμυριούχου G. Soros. Τώρα εξηγούνται όλα!
Το ίδιο συνέβη και στην Αργεντινή, όπου οι συντελεστές του Indymedia κατήγγειλαν και αυτοί ότι λάμβαναν υπογείως ενίσχυση από τον G. Soros. (εδώ)
Indymedia Θεσσαλονίκης: μία μικρή πικρή ιστορία
Στα τέλη του 2001 ξεκινάει την λειτουργία του… το Indymedia Θεσσαλονίκης, σχεδόν παράλληλα με αυτό της Αθήνας. Όμως πριν κλείσει έξι μήνες λειτουργίας, οι σύντροφοι από την Θεσσαλονίκη αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά, με το παγκόσμιο δίκτυο των imc.
Οι συντελεστές του Indymedia Θεσαλονίκης μετά από συζητήσεις και προβληματισμό πολλών μηνών αποφασίζουν να διακόψουν την λειτουργία του καταγγέλλοντας «Σχέσεις με εταιρείες, θεμελιακούς πυλώνες του καπιταλισμού και κρατικούς θεσμούς»
Το κείμενό που δημοσίευσαν πριν διακόψουν την λειτουργία του φόρουμ δεν είναι απλώς αποκαλυπτικό, είναι δραματικό:
«…πολύ σύντομα, πριν καν ακόμα κλείσει μισό χρόνο λειτουργίας το imc thessaloniki, αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε μια σειρά από αντιφάσεις και προβλήματα που υπάρχουν στο δίκτυο των indymedia. Άρχισαν να ξεδιπλώνονται οι πραγματικές αντιλήψεις, αφετηρίες και πρακτικές των ανθρώπων που συμμετέχουν στο δίκτυο των imc, με πολλές από τις οποίες – ειδικά όσον αφορά την περίπτωση της Ευρώπης – είμαστε ριζικά αντίθετοι, και η αλήθεια είναι ότι βρεθήκαμε σε αδιέξοδο…
(οι επισημάνσεις είναι δικές μας, το πλήρες κείμενο εδώ),
Η καταγγελία για σχέσεις του «αριστερού», «εναλλακτικού» και «επαναστατικού» Indymedia, με «κρατικούς θεσμούς», «εταιρείες», «ΜΚΟ» και άλλους «θεμελιακούς πυλώνες του καπιταλισμού» είναι ανατριχιαστική και αποτελεί ράπισμα για όσους το στηρίζουν:
«… είδαμε κατάματα ότι η πραγματικότητα διαφέρει πολύ από τις φαντασιώσεις και ότι τελικά περισσότερα πράγματα μας χωρίζουνε παρά μας ενώνουνε με τα υπόλοιπα imc… …Ζητήματα όπως η σχέση των imc με εταιρικά-εμπορευματικά αλλά και εναλλακτικά media, οι τρόποι οικονομικής ενίσχυσης, γενικότερα η συνδιαλλαγή των «αντί-καπιταλιστικών» imc με τους θεμελιακούς πυλώνες του καπιταλισμού, δηλαδή τους κρατικούς θεσμούς, τα κυρίαρχα media, τις εταιρίες και τις μ.κ.ο., η διάσταση των ρόλων δημοσιογράφου-διαδηλωτή, οι σχέσεις άτυπης ιεραρχίας, είναι ορισμένα πεδία αιχμής στα οποία διαφωνούμε…» το πλήρες κείμενο εδώ
Στο αποχαιρετιστήριο κείμενό τους δεν θα βρούμε κραυγαλέες κατηγορίες εναντίον του «αδελφού» Indymedia Αθηνών ή άλλων imc. Ωστόσο, πίσω από το συγκρατημένο ύφος το μήνυμα είναι σαφές: αν θέλουμε να έχουμε μία πραγματική δράση εναντίον της παγκοσμιοποίησης, το δίκτυο των imc δεν είναι το κατάλληλο μέσο, ούτε βέβαια και το «θεσμικό» πλέον κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, τα οποία έχουν «στήσει» οι πλανητικοί μηχανισμοί της Αυτοκρατορίας.
«…Όσο μας επηρέασε η πρώτη μας επαφή με το κίνημα της αντιπαγκοσμιοποίησης στην δημιουργία του IMC Θεσσαλονίκης άλλο τόσο μας επηρέασε στην απόφαση μας για το κλείσιμό του η απομάκρυνσή μας από το κίνημα αυτό…»
«…οι λόγοι που μας οδήγησαν στην απόφαση αυτή είναι η αδυναμία των χρηστών αλλά και η δική μας να ανταποκριθούμε στις αρχικές μας προσδοκίες. Προσδοκίες για αδιαμεσολάβητη συμμετοχή στην πληροφόρηση από τα ίδια τα υποκείμενα των κοινωνικών αντιπαραθέσεων, προσδοκίες για αλληλεπίδραση των χρηστών που θα αποτελούσε έναυσμα για ενεργή συμμετοχή στον πραγματικό χώρο, προσδοκίες για ενημέρωση σε άμεσο χρόνο, δημιουργώντας ένα “πεδίο” οργάνωσης κοινωνικών αντανακλαστικών, προσδοκίες για τη δημιουργία ενός “χώρου δημόσιας αντιπαράθεσης” με ουσιαστικά επιχειρήματα, ανάλυση και κριτική…»
Κάποιοι από αυτούς που στελέχωσαν το Indymedia Θεσσαλονίκης συνεχίζουν ακόμη και σήμερα την συνεργασία τους με το Indymedia Αθήνας. Άλλοι όμως μίλησαν για «παραμάγαζα» του Σόρος, και διάφορων ύποπτων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και αποσύρθηκαν διακριτικά… Για άγνωστους λόγους απέφυγαν να κατονομάσουν τον G. Soros και τις οργανώσεις του, όμως κάτω από τα κείμενά τους δημοσιεύουν την …καταγγελία του Indymedia Αργεντινής.
Indymedia Αργεντινής: ανακαλύψαμε ότι …δεν είμαστε ο εαυτός μας, αλλά ο Soros
Λίγους μήνες νωρίτερα, σκάνδαλο ξεσπάει στους κόλπους του Indymedia Αργεντινής: οι συντελεστές του ανακαλύπτουν ότι τους χρηματοδοτεί ο Σόρος και μάλιστα ότι θα τους έστελνε ένα …φορτίο με υπολογιστές
Οι σύντροφοι του Indymedia Θεσσαλονίκης, δημοσιεύουν μία συγκλονιστική επιστολή του imc Αργεντινής, που γράφτηκε το 2002, όταν στην …Παταγωνία κατάλαβαν ότι υπάρχουν επειδή το θέλει ο …Σόρος. Απολαύστε τους Αργεντινούς:
«…Θέλουμε να εκφράσουμε τις ανησυχίες μας για το καθεστώς κάτω από το οποίο θα μας έρθουν οι υπολογιστές. Είχαμε μια καυτή συζήτηση γι αυτό το θέμα όταν μάθαμε πως ο Soros, μέσω του Tactical Media Fund, θα ήταν αυτός που θα έβαζε τα λεφτά για να μπορέσουν οι υπολογιστές -τους οποίους τόσοι από εμάς είχαν ονειρευτεί- να πακεταριστούν και να μας σταλούν. Υπήρξε μια στιγμιαία σύγχυση: Κάποιος νόμιζε ότι το Soros ήταν εταιρία ρούχων και κάποιος άλλος είπε πως αν καπνίζει μαριχουάνα, θα πρέπει να είναι εντάξει τύπος…
Η “Γη και τα γελάδια” αποκαλύπτουν μυστικές χρηματοδοτήσεις
” ..Η διευκρίνηση της κατάστασης, μας ήρθε από τη γη (συγκεκριμένα τη Παταγωνία, από την οποία ο Soros αγόρασε σχεδόν τη μισή) και τα γελάδια (θα ξέρετε πως είμαστε μια χώρα γελαδιών και ο Soros έχει περίπου 85,000 κεφάλια)…
…Είχαμε μια απίστευτη συζήτηση! Όλα τα γελάδια μαζί, όλοι οι κόκκοι της γης και όλος ο αέρας της Παταγωνίας έκλαψαν μονομιάς, καθώς θυμήθηκαν τους δέκα Βολιβιανούς αδερφούς μας που πέθαναν χτίζοντας εμπορικά κέντρα στην Αργεντινή, ιδιοκτησίας του αριστεριστή Soros, γιατί εξαναγκάστηκαν να δουλέψουν υπό συνθήκες απόλυτα παράνομες…»
Ολόκληρη η επιστολή εδώ
Οι Αργεντίνοι συντελεστές του Indymedia, ξαφνικά ανακαλύπτουν, πως δεν είναι οι …εαυτοί τους και ότι πίσω απ΄ όλα κρύβεται το σκοτεινό δίκτυο του Σόρος.
«…δεν είμαστε οι εαυτοί μας και πάνω απ’ όλα δε μπορούμε να δείξουμε ασέβεια προς τους εαυτούς μας με το να λερώσουμε τα χέρια μας με λεφτά βαμμένα με το ίδιο μας το αίμα και τον ιδρώτα. Ένα κίνημα που στάθηκε ενάντιο στο σύστημα για χρόνια δε θα τελειώσει, -ούτε καν κατά λάθος- δε θα παραδοθεί με αντάλλαγμα τα ψίχουλα που αυτό το σύστημα του προσφέρει.
…δεν είμαστε οι εαυτοί μας και δεν έχουμε το δικαίωμα να εκθέσουμε σε κίνδυνο τη φήμη, την ασφάλεια, την ειλικρίνεια και την αξιοπιστία του δικτύου με το να δεχτούμε χρήματα από ένα εγκληματικό παράδειγμα διεφθαρμένου ανθρώπου, όπως ο Soros. Θα δεχόμασταν λεφτά μόνο αν μας έφταναν σε ένα φάκελο που στο όνομα του αποστολέα θα γραφε Ντουρούτι, στη περίπτωση που χει αφήσει πουθενά συγγενείς του να ληστεύουν ακόμη τράπεζες.
Ότι προτείνουμε οι υπολογιστές να ταξιδέψουν με λεφτά αλληλέγγυων, με λεφτά που έχουν αποκτηθεί με δίκαιο τρόπο (που για μας σημαίνει λεφτά που ειλικρινείς άνθρωποι κέρδισαν με τη δουλειά τους, είτε είναι ένα είτε χίλια δολάρια) και που μπήκαν στο κουτί χωρίς τίποτα κλωστές δεμένες επάνω τους: Λεφτά από φίλους και φίλες, ανθρώπους άγνωστους που δε τους ενδιαφέρει να μάθουμε το όνομά τους…» Στην Ελλάδα φαίνεται ότι κάποιοι δεν ενδιαφέρονται για το βρώμικο ψωμί…
Οι καταγγελίες με δύο λόγια
Οι άνθρωποι που «έστησαν» το Indymedia Αργεντινής, καταγγέλλουν ότι χωρίς να το γνωρίζουν ελάμβαναν υπογείως χρηματική ενίσχυση από τα ιδρύματα του πολυεκατομμυριούχου G. Soros. Στο ίδιο μήκος κύματος το Indymedia Θεσσαλονίκης, προφανώς για τους ίδιους λόγους διέκοψε την λειτουργία του, καταγγέλλοντας: «συνδιαλλαγή των «αντί-καπιταλιστικών» imc με τους θεμελιακούς πυλώνες του καπιταλισμού, δηλαδή τους κρατικούς θεσμούς, τα κυρίαρχα media, τις εταιρίες και τις μ.κ.ο.».
Το τι είναι τα ιδρύματα του Τ. Σόρος γίνεται σαφές από τα λεγόμενα του Α. Γουαϊνστάιν, ιδρυτή της αντικομουνιστικής, Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης National Endowment for Democracy, που έδρασε στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου. Αναφερόμενος στην συνεργασία του με τον Σόρος, λέει: «Πολλά από αυτά που κάνουμε σήμερα, πραγματοποιούνταν υπόγεια πριν από 25 χρόνια από την CIA». Σήμερα είναι σε όλους γνωστό ότι ο Σόρος και οι οργανώσεις του αποτελούν βραχίονα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Την δράση του έχουν υποστεί πολλές πρώην κομμουνιστικές χώρες με γνωστά αποτελέσματα.
Ολόκληρα τα κείμενα βρίσκονται στο Indymedia Θεσσαλονίκης εδώ ”
ΑΠΟ megoulina.blogspot.com
Μακεδόνας είπε
“Μήπως τώρα εξηγείται το γιατί η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη έχουν γεμίσει με αφίσες των “αναρχικών” υπέρ των σκοπίων, νονός των οποίων είναι ο Σόρος; Μπορεί άραγε ο ίδιος να έχει καμία σχέση με τον “Ιό” της Ελευθεροτυπίας αλλά και με την πρακτορική οργάνωση “Ουράνιο τόξο” στην Φλώρινα καθότι αμφότεροι είναι “κολλητοί” με τους “αναρχικούς”; Απλώς μία σκέψη”.
indymedia είπε
τα περί σύνδεσης του IMC με αυτές τις πηγές είναι το λιγότερο γελοία. το IMC είναι το μόνο που τολμά και στέκεται ενάντια σε κάθε φασιστικό – κομματικό μόρφωμα.
Πριν από μερικούς μήνες κυκλοφορούσε έντονα στη δημοσιογραφική πιάτσα η φήμη ότι μεγάλο ποσοστό του εκδοτικού Η ΑΥΓΗ ΑΕ (που βγάζει την εφημερίδα Αυγή) εξαγοράστηκε από το μεγαλοεφοπλιστή Θόδωρο Αγγελόπουλο -τον άντρα της Γιάννας.
Για του λόγου το αληθές, παραθέτω άρθρο από το παραδημοσιογραφικό blog Κουρδιστό πορτοκάλι με ημερομηνία 12 Μάρτη 2008.
“Πληροφορίες της τελευταίας στιγμής θέλουν τον μεγαλοεπιχειρηματία Θόδωρο Αγγελόπουλο, ν αγοράζει την ιστορική εφημερίδα “Αυγή”. Ο εφοπλιστής που παρακολουθεί εντυπωσιασμένος την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, με μια κίνηση -ματ απέκτησε την εφημερίδα με σκοπό να την εμπλουτίσει και να την μετατρέψει σε “Ελευθεροτυπία” του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλοντας μάλιστα να πειράξει τη σύζυγό του, Γιάννα Αγγελοπούλου η οποία έχει πετάξει ένα σκασμό λεφτά στον”Ε.Τ”, της είπε:
-Κοίτα να δεις που εγώ με την “Αυγή”, θα πουλάω περισσότερα φύλλα απο τον “ΕΛ. ΤΥΠΟ”!
Στις προθέσεις του μεγαλοεφοπλιστή είναι και η εξαγορά του περιοδικού “Αντί”, απο τον Χρήστο Παπουτσάκη, ώστε τα δύο αυτά έντυπα να μετατραπούν σε αιχμή του δόρατος για τον ΣΥΡΙΖΑ, που πάει να ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ!
Κι ο πρώτος μάγκας, ο Θόδωρος!… ”
Δε δόθηκε τότε ιδιαίτερη σημασία στις φήμες που έλεγαν ότι ο Αγγελόπουλος ετοιμάζει μεγάλο άνοιγμα στα ΜΜΕ με την Αυγή.
Η δε Αυγή ούτε επιβεβαίωνε τις φήμες, ούτε τις διέψευδε, ούτε δημοσιοποιούσε τη μετοχική της σύνθεση.
Ώσπου, 3 μήνες μετά τις πρώτες φήμες, έσκασε η είδηση:
Η Κουμουνδούρου συσκέπτεται με θέμα την αναβάθμιση των κομματικών ΜΜΕ. Η εισήγηση της ΚΠΕ περιλαμβάνει τη δημιουργία media group με μετοχοποίηση όλων των κομματικών ΜΜΕ και ενοποίησή τους (“προτείνεται η δημιουργία ενός ενιαίου σχήματος” κλπ.) με έμφαση στην επέκταση της Αυγής, αλλά και στην τηλεόραση και το ίντερνετ. (“Η κυριακάτικη Αυγή πρέπει να είναι μια έγκριτη, ενδιαφέρουσα και ριζοσπαστική εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας. Πρέπει να αναβαθμιστεί με στόχο τη δημιουργία μιας εφημερίδας της αριστεράς που ξεπερνάει ό,τι έχουμε γνωρίσει μέχρι τώρα.”)
Πιο αναλυτικό είναι το ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας που σε αντίθεση με ό,τι αφορά το ΚΚΕ, συνήθως φιλοξενεί σχετικά έγκυρο ρεπορτάζ για τον ΣΥΝ.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η τελευταία παράγραφος: “Οσο για το πώς θα καλυφθεί οικονομικά το όλο εγχείρημα, η απάντηση έρχεται διά στόματος Ν. Βούτση: «Κύρια πηγή θα είναι η οικονομική εξόρμηση του κόμματος και η ανταπόκριση των φίλων και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ» Ο ίδιος υπενθυμίζει, άλλωστε, ότι όταν η «Αυγή» είχε μετατραπεί σε μετοχική εταιρεία, είχαν συγκεντρωθεί 150.000.000 δραχμές.”
Άρα, ο ίδιος ο Βούτσης ξεκάθαρα μιλάει για μετοχοποίηση όλων των κομματικών ΜΜΕ του ΣΥΝ.
Δεδομένου και του οικονομικού μεγέθους του εγχειρήματος, δεν είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι τελικά ευσταθούσαν οι φήμες που ήθελαν τον σύντροφο Θ. Αγγελόπουλο να επενδύει στα “ριζοσπαστικά” ΜΜΕ του ΣΥΝ.
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=889761
Μακεδόνας είπε
Ναι ρε και πού είναι αυτό το άρθρο και δεν το βλέπω;; ποιους δουλεύεις ρε μεγάλε;;
αμετανόητος Κ. είπε
(Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύθηκε στον Κυρακάτικο Ριζοσπάστη στις 28 Ιουλίου 2002)
Ιντιμίντια: Άντρα ρεφορμισμού και ανώνυμης λασπολογίας
ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Τα Ιντιμίντια, που πρωτοεμφανίστηκαν στην Αμερική μετά το Σιατλ ως ένα είδος εναλλακτικής ως προς τα καθιερωμένα ΜΜΕ ενημέρωσης μέσα από το Ιντερνετ, ξεκίνησαν με πολλές υποσχέσεις. Σήμερα έχουν εξαπλωθεί παντού στον Βορρά με 50 Ιντιμίντια στην Βόρεια Αμερική και 20 στην Ευρώπη ενώ αλλα περίπου 20 βρίσκονται στον Νότο, τα μισά από τα οποία συγκεντρώνονται στην Λατ. Αμερική. Η γεωγραφική συγκέντρωση στον Βορρά δεν είναι τυχαία και δείχνει την πρώτη θεμελιακή αδυναμία των Ιντιμίντια ως μέσου για εναλλακτική –πολλοί μάλιστα, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, μιλούν και για αντικαπιταλιστική– ενημέρωση και σχολιασμό. Η συγκέντρωση αυτή απλώς αντανακλά την πελώρια συγκέντρωση εισοδήματος και πλούτου ανάμεσα σε Βορρά και Νότο αλλά και μέσα στον Βορρά και τον Νότο, στην οποία αναπόφευκτα οδηγεί το σύστημα της οικονομίας της αγοράς. Και αυτό, διότι βέβαια η πρόσβαση στο Ιντερνετ, ή ακόμη και σε υπολογιστή, είναι αδύνατη για τα κατώτερα εισοδηματικά στρωματα και σήμερα στην Ελλάδα ούτε το 10% του πληθυσμού δεν έχει αυτή την δυνατότητα.
Εντούτοις η νεολαία, ιδιαίτερα του Βορρά που έχει και τη μεγαλύτερη δυνατότητα πρόσβασης, αγκάλιασε την ιδέα των Ιντιμίντια με βάση αυτό που θα ονομάσω «ιδεολογία των Ιντιμίντια» για να το διακρίνω από την πράξη. Η ιδεολογία των Ιντιμίντια είναι ότι ο καθένας που έχει πρόσβαση στο ιντερνετ μπορεί να «μπει» σε αυτά τα ηλεκτρονικά Φόρα και να δημιουργήσει είτε μια «είδηση», είτε να σχολιάσει οποιαδήποτε υπάρχουσα είδηση, με τον περιορισμό συνήθως ότι η είδηση (ή σχολιασμός) δεν θα είναι υβριστική, σεξιστική, φασιστική κ.λπ. Η κεντρική στήλη της σελίδας αυτής (το πρωτοσέλιδο θα λέγαμε) αποτελείται από λίγες ειδησεις (συνοδευόμενες από φωτογραφίες) που η Διαχειριστική Ομάδα του Ίντι κρίνει πως αντανακλούν τις ειδήσεις που δημοσιεύονται στην στήλη των ειδησεων. Οι επισκέπτες που δημοσιεύουν ειδήσεις και σχόλια κατά κανόνα δημοσιεύουν ανώνυμα, με το δικαιολογητικό ότι έτσι προστατεύεται η ταυτότητα τους από τους καταπιεστικούς μηχανισμούς. Τέλος, οι Διαχειριστικές Ομάδες είναι αυτοδιοριζομενες, δηλαδή κάποιοι ζητούν την σχετική άδεια και κωδικούς αριθμούς από το κεντρικό Ιντιμίντια στην Αμερική ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν το «σήμα» και τρόπο λειτουργίας των Ιντιμίντια. Οι ομάδες λειτουργούν συνήθως με αμεσοδημοκρατικες διαδικασίες και έχουν σημαντικές εξουσίες. Δηλαδή πέρα από την παραπάνω διακριτική ευχέρεια να επιλέγουν τι θα αποτελέσει το πρωτοσέλιδο έχουν την εξίσου σημαντική εξουσία να σβήνουν οποια σχόλια ή ειδήσεις θεωρούν ότι είναι υβριστικά κ.λπ. ή αντίστοιχα, την εξουσία να επιτρέπουν κατά βούληση το μη σβήσιμο υβριστικών σχολίων.
Είναι λοιπόν φανερό ότι τα Ιντιμίντια παρέχουν αρκετά κίνητρα όχι μόνο σε ακτιβιστές, οι οποιοι έτσι αποκτούν την δυνατότητα να διαφημίζουν τις δραστηριότητες τους που τα έντυπα ΜΜΕ συνήθως αποσιωπούν, αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο άτομο, ομάδα, πολιτικό γκρουπούσκουλο κλπ να έχει βήμα για να εκθέτει τις απόψεις του. Γι’ αυτο και ιδιαίτερα στην Ελλάδα τα Ιντιμίντια αγκαλιάστηκαν στην αρχή από αρκετά γκρουπούσκουλα και οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, αλλά και από πολλούς «ανένταχτους» συνήθως του ελευθεριακου χώρου – μέχρι τουλάχιστον να αρχίσουν να καταλαβαίνουν τον πραγματικό ρόλο τους.
Έχω παρακολουθήσει για αρκετούς μήνες (από την αρχή του χρόνου) το Ιντιμίντια της Αθήνας και τελευταία και αυτό της Θεσσαλονικης και νομίζω ότι μπορώ να εκφέρω μια υπεύθυνη γνώμη για το πως λειτουργούν στην πράξη τα Ελληνικά Ιντιμίντια, πέρα από την ιδεολογία τους. Η συντριπτική λοιπόν πλειοψηφία των νέων «ειδήσεων» που δημοσιεύονται, ιδιαίτερα στην Αθήνα, εκφράζουν τις απόψεις και περιγράφουν τις δραστηριότητες της ρεφορμιστικής Αριστεράς. Δηλαδή όλης αυτής της Αριστεράς η οποία όχι μόνο δεν θέτει θέμα αντικατάστασης του σημερινού θεσμικού πλαισίου (οικονομία της αγοράς και αντιπροσωπευτική «δημοκρατία») για την διέξοδο από την πολυδιάστατη κρίση (οικονομική, πολιτική, οικολογική, κοινωνική) αλλά ούτε καν θέμα εξόδου από την Ευρωπαϊκη Ένωση, δηλαδή την Ευρώπη των αγορών και του κεφαλαίου που ελέγχουν οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ. Είναι η ίδια Αριστερά που στο κρίσιμο θέμα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης δεν θέτει θέμα ανατροπής της οικονομίας της αγοράς για να δημιουργηθεί μια παγκοσμιοποίηση των λαών αλλά απλώς μιλά για μεταρρυθμίσεις μέσα στο σύστημα της αγοράς (φόρος Τομπιν, μείωση των Χρεών του Τρίτου Κόσμου, κάποιοι έλεγχοι στις πολυεθνικές κλπ) ώστε να οδηγηθούμε σε μια «ανθρώπινη» καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση που θα ελέγχουν οι σοσιαλ-φιλελεύθεροι της κέντρο-Αριστεράς μαζί με τους συνοδοιπόρους τους στην ρεφορμιστική Αριστερά. Αυτή η Αριστερά μετά το Πόρτο Αλέγκρε, που οργανώθηκε και χρηματοδοτήθηκε με την μαζική βοήθεια των ελίτ (Le Monde Diplomatique, Ίδρυμα Φορντ κλπ) σήμερα ελέγχει το «κίνημα» της αντιπαγκοσμιοποίησης μέσω των Κοινωνικών Φόρα που ιδρύει σε όλον τον κόσμο η ATTAC (παιδί της Le Monde Diplomatique) και παρόμοιες οργανώσεις, περιθωριοποιώντας κάθε ριζοσπαστικό αντικαπιταλιστικό ρεύμα μέσα στο «κίνημα» αυτό.
Στην Ελλάδα, η ρεφορμιστική Αριστερά εκφράζεται κατ’ εξοχήν από τον Συνασπισμό αλλά και από τα διάφορα άμεσα ή έμμεσα παρακλάδια του, δηλαδή τα Κοινωνικά Φόρα που σκαρώνονται σήμερα και στην χώρα μας, τα διάφορα Δίκτυα για τα δικαιώματα όπως το Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα (του οποίου μέλος, ο Αρίστος Γιαννόπουλος, παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην Διαχ. Ομάδα του Ίντι Αθηνών), την εφημερίδα Εποχή κλπ. Είναι λοιπόν αξιοπερίεργο από πρώτη ματιά ότι η ρεφορμιστική αυτή Αριστερά, που έχει σχεδόν μηδαμινή απήχηση στην νεολαία (όπως δείχνουν οι φοιτητικές εκλογές, οι συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις κ.λπ.) κυριαρχεί στις ειδήσεις και τα σχόλια του Ιντιμίντια δημιουργώντας ουσιαστικά μια ύπουλη ιδεολογική ηγεμονία μέσα στη νεολαία που, αν συνεχιστεί, κινδυνεύει να έχει σοβαρές συνέπειες για το αντικαπιταλιστικό κίνημα στην Ελλάδα. Και αυτό, διότι είναι βέβαια φυσικό στην σημερινή εποχή του άκρατου καπιταλισμού που επιβάλλει ένα συνεχή αγώνα επιβίωσης οι νέοι, ιδιαίτερα αυτοί που είναι κάπως «βολεμένοι», να στραφούν στις ρεφορμιστικές ιδέες που προσφέρουν κάποια ψευτο-δράση (συμμετοχή σε πορείες, φεστιβάλ κ.λπ. για δικαιώματα, μεταρρυθμίσεις και παρόμοια) χωρίς τους προσωπικούς κίνδυνους που συνεπάγεται η πολιτική δράση μέσα από κάποιο κίνημα που στοχεύει στην ανατροπή του σημερινού συστήματος. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν οι περισσότεροι νέοι σήμερα, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, είναι πολιτικά ανώριμοι και διαβάζουν λίγο, καταφεύγοντας στην τηλεόραση και κάποιοι στο ίντερνετ για να «ενημερωθούν».
Ο τρόπος που επέτυχε η ρεφορμιστική Αριστερά τον ιδεολογικό έλεγχο του Αθηναϊκού Ιντιμίντια είναι γνωστός. Μερικά, βασικά ανώνυμα, στελέχη της (που έχουν όμως ομολογήσει τους σχετικούς δεσμούς τους με τον ΣΥΝ, τις κρατικοδίαιτες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις –ΜΚΟ– κλπ) απλώς ανήκαν στην ιδρυτική Ομάδα η οποία (ως άτομα, υποτίθεται αδέσμευτα) έκανε αίτηση στο κεντρικό Ιντιμίντια. Η ιδρυτική Ομάδα κατόπιν άρχισε να ελέγχει ποια νέα μέλη μπαίνουν στην Διαχ. Ομάδα, σύμφωνα βέβαια με τη «συνεργασιμότητά» τους. Αυτοί, σε συνεργασία με μερικούς ανώριμους πολιτικά «αναρχικούς» που δεν είναι σε θέση να διακρίνουν τον ρεφορμισμό από την συνεπή αντικαπιταλιστική αντίληψη –στους οποίους οι ρεφορμιστές παρεχώρησαν βήμα για να εκθέτουν τις απόψεις τους με ενδόμυχο στόχο να εκθετουν τους εαυτους τους ώστε να επιπλέουν ως «σοβαρές» οι ρεφορμιστικές απόψεις– ελέγχουν το Αθηναϊκό Ιντιμίντια. Στη Θεσ/κη οι «αναρχικοί» φαίνεται αποτελούν την πλειοψηφία αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι περίπου το ίδιο άθλιο με το Αθηναϊκό και βασιλεύει και εκεί ασύδοτη λασπολογία και βωμολοχία, με την ανοχή της Διαχ. Ομάδας
Έτσι η Διαχ. Ομάδα στο Αθηναικό Ίντι όχι μόνο κατακλύζει την στήλη των ειδήσεων με νέα για ρεφορμιστικές δραστηριότητες (Κοινωνικά Φόρα, δραστηριότητες των ΜΚΟ –ακόμη και του ίδιου του ΣΥΝ– αναδημοσίευση άρθρων στελεχών της ρεφορμιστικής Αριστεράς κ.λπ.) αλλά και επιτίθεται με ανώνυμα χυδαιολογικά σχόλια (μέλη της, όπως ο Γιαννόπουλος, αναγκάστηκαν να ομολογήσουν ότι χρησιμοποιούν ακόμη και πολλαπλά ψευδώνυμα!) εναντίον κάθε αντικαπιταλιστικής είδησης ή σχολίου που υποστηρίζεται από υποστηρικτές του ΚΚΕ, των αντικαπιταλιστικών εξωκοινοβουλευτικών οργανώσεων και έντυπων, ή από «ανέντακτους». Η μήνις τους προπαντός συγκεντρώνεται εναντίον οποιουδήποτε ασκήσει κριτική στις ρεφορμιστικού περιεχομένου ειδήσεις και σχόλια. Φυσικά, για να γίνεται πιστευτή η ιδεολογία του Ιντιμίντια επιτρέπεται η δημοσίευση και αντικαπιταλιστικών σχολίων και ειδήσεων, τα οποία όμως έχουν εντελώς διαφορετική μεταχείριση από αυτά που ευνοεί η Διαχ. Ομάδα. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα οτι όταν προ μηνών δημοσίευσα (ενυπόγραφα) στο Ίντι μια πρόταση για να γίνει πραγματικά αντιπροσωπευτικό του εναλλακτικού χώρου δέχτηκα μια προσωπική φασιστική επίθεση από ανώνυμους λασπολόγους και χυδαιολόγους που σαφώς ενορχηστρώθηκε από την Ομάδα (μέλη της οποίας συμμετείχαν φανερά στην επίθεση) η οποία πήρε την μορφή λιντσαρίσματος. Τα σχόλια αυτά, αν δημοσιευόντουσαν σε οποιοδήποτε έντυπο ΜΜΕ, σίγουρα θα προκαλούσαν την κίνηση της πειθαρχικής διαδικασίας της ΕΣΗΕΑ, αν όχι της ποινικής δίωξης.
Σήμερα, το Αθηναϊκό Ιντιμίντια είναι καθαρό άντρο του ρεφορμισμού, παίζοντας τον ρόλο του Δούρειου ίππου της ρεφορμιστικής Αριστεράς στη νεολαία. Ακομη, το Αθηναϊκό (όπως και το Σαλονικιώτικο) Ιντιμίντια αποτελούν άντρα κάθε βωμολοχίας και χυδαιολογίας, εφόσον, κάτω από την ανωνυμία, κάθε λασπολόγος που δεν θα έβρισκε ποτέ έντυπο μέσο να δημοσιεύσει ατιμώρητα τα σχόλιά του έχει βρει σε αυτα ασύδοτο βήμα. Αυτό βέβαια με την προϋπόθεση ότι θα εμφορείται από τις «σωστές» –κατά τη Διαχ. Ομάδα– απόψεις η οποία στην αντίθετη περίπτωση επεμβαίνει αμέσως να σβήσει τα υβριστικά σχόλια εναντίον πολιτικών φίλων της. Είναι φανερό ότι μερικοί από τους ακτιβιστές στον εναλλακτικό χώρο παγιδεύονται σήμερα από τον ψευτο-πλουραλισμό του Athens IMC του οποίου η Διαχειριστική Ομάδα, όπως και οι ιδιοκτήτες πολλών αστικών ΜΜΕ, επιτρέπει μεν τη δημοσίευση αντισυστημικών κινηματικών απόψεων, αλλά, χειρότερα από αυτούς, φροντίζει συγχρόνως με μύριους άμεσους ή έμμεσους τρόπους να τις διαστρεβλώνει ή να τις διασύρει. Οι πολιτικά ώριμοι επομένως νέοι και νέες που δεν ανήκουν στη ρεφορμιστική Αριστερά θα πρέπει να δημιουργήσουν εναλλακτικά ηλεκτρονικά Φόρα όπου θα γίνεται πραγματικά εποικοδομητικός διάλογος και ενημέρωση με στόχο μια νέα πραγματικά δημοκρατική κοινωνία. Έτσι μόνο θα μπορούσε να αποδειχθεί στην πράξη ο σκοτεινός ρόλος που παίζει το Αθηναϊκό Ιντιμίντια και ο γενικά αποπροσανατολιστικός ρόλος που παίζουν τα Ιντιμίντια. Σήμερα, τα Ιντιμίντια αποτελούν κάτι σαν τις ΜΚΟ των ΜΜΕ. Αύριο, μπορεί να χρηματοδοτούνται κιόλας, όπως και οι ΜΚΟ, από τις ίδιες τις ελίτ για να αποπροσανατολίζουν τη νεολαία, προσφέροντας μια ψευτο-πλουραλιστική «ελευθερία» αντίστοιχη αυτης που προσφέρει η οικονομία της αγοράς και η αντιπροσωπευτική «δημοκρατία».
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grvarious/rizos_indy_jul_02.htm
αμετανόητος Κ. είπε
Και για να δέσει το γλυκό:
http://theamapati.wordpress.com/2008/02/13/130208
«Αλλά, αυτός ο γαμ…νος χώρος του πρώην ΚΚΕεσ. , διασπαρμένος (σκόπιμα στελεχιακά σε ΠΑΣΟΚ (κυρίως) και ΝΔ, με τα υπολείμματα στον ΣΥΝ, ελέγχοντας ΑΕΙ-Διαφήμιση-Τύπο- ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ- πολιτικούς συμβούλους, μέρος της «πνευματικής ελιτ», κυβερνά από την Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα», (Προφήτης).
«Πάντως, στις δημοσκοπήσεις και στις διαφημίσεις κυριάρχησαν -και κυριαρχούν- οι… αποσπασθέντες και αποσχισθέντες της Β΄ Πανελλαδικής [άλλη αμαρτωλή ιστορία κι αυτή…]. Πρόχειρα αναφέρω τους δημοσκόπους, Μαυρή, Βερναρδάκη, Φανάρα [του τελευταίου τα ΜΜΕ του άλλαξαν και τόνο στο επώνυμο…] .. Η νεολαία του ΚΚΕ εσ. είχε το όνομα ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος. Στη Β’ Πανελλαδική Διάσκεψη της νεολαίας [στις αρχές του 1978, αν θυμάμαι καλά], έγινε μια διάσπαση, όπου η πλειοψηφία αποχώρησε [ή μάλλον “την αποχώρησαν”, αφού η μειοψηφία παρέμεινε πιστή στο κόμμα] παίρνοντας το όνομα ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος Β’ Πανελλαδική.
Είχαν μια κάποια παρουσία για κάποια χρόνια, κυρίως στα πανεπιστήμια, έβγαζαν και το περιοδικό “Αγώνας”. Μετά χάθηκαν. Κάποιοι έβγαλαν τον “Σχολιαστή”, κάποιοι άλλοι τις “Θέσεις” και πάει λέγοντας. Απ’ τις τάξεις της πέρασαν αρκετοί: οι του Ιού της Κυριακής, ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο Γιάννης Μηλιός [Θέσεις], οι δημοσκόποι που λέγαμε πιο πάνω, ο Παν Παν, πρόεδρος -αν δεν απατώμαι- της ΕΡΤ επί Σημίτη, και άλλοι πολλοί δημοσιογράφοι, καθηγητές…», (Χρ. Μόρφος).
«Δεν φανταζόμασταν ότι εκείνοι οι τύποι, που τούς είχαμε για πλάκα τότε, θα κυβερνούσαν κάποτε – σήμερα .. Πάντως, συμμετοχή -εμμέσως- στο club έχει και το ΚΚΕ, με τον Ντίνο το Ρουτζούνη, τότε Γραμματέα της Οργάνωσης Σπουδάζουσας Αθήνας της ΚΝΕ, νυν ιδιοκτήτη της ΚΑΠΑ Research, σημαντικού παίχτη επί εποχής Σημίτη, που όπως έμαθα έχει γίνει βαρύ πεπόνι. (Σ.σ. Να προσθέσω τον Θεοδωρικάκο, πρωην Γραμματεα της ΚΝΕ, στην GPO).
.. Ρηγάς, κομματικός και καθόλου αιρετικός υπήρξε ο Κώστας Σπυρόπουλος, διευθυντής ειδήσεων του ΑΝΤ1 επί σειρά ετών, όπως και οι Βασίλης Λυριτζής (της γνωστής οικογενείας Λυριτζή – Οικονόμου) και Μπάμπης Παπαπαναγιώτου, αμφότεροι γνωστοί ραδιοφωνικοί παραγωγοί και με αξιόλογη τηλεοπτική παρουσία.
Σύντροφοί τους, ο Νίκος Φίλης, διευθυντικό στέλεχος πλέον της “Αυγής”, ο Νίκος Μεγγρέλης της ΝΕΤ, δημοσιογράφος με ιδιαίτερη έφεση στα διεθνή και διπλωματικά θέματα, και ο Θανάσης Γεωργακόπουλος, που δοκιμάζει να συνδυάσει δημοσιογραφική και πολιτική καριέρα, αφού παραμένει στέλεχος της ΑΕΚΑ, της πολιτικής κίνησης που αποχώρησε από το Συνασπισμό και συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ.
Στο Ρήγα φοίτησε μέχρι το 1978, αλλά διαφώνησε και αποχώρησε, και ο Χρήστος Μαχαίρας, υπεύθυνος ειδήσεων παλιότερα του FLASH, διευθυντής σήμερα της ΝΕΤ 105,8 και παρουσιαστής εβδομαδιαίου talk show της κρατικής τηλεόρασης, ενώ δυναμική είναι και η παρουσία των Ρηγάδων των καταλήψεων που στελέχωσαν τη “Β’ Πανελλαδική”.
Ένας από αυτούς, ο Θανάσης Τσεκούρας, στέλεχος σήμερα των ειδήσεων της ΝΕΤ, βρέθηκε προ καιρού στη θέση του διευθυντή της εφημερίδας “Εξουσία”, ενώ ο Βαγγέλης Δεληπέτρος, εκπρόσωπος τότε της οργάνωσης στην ΕΦΕΕ, εργάζεται στην “Ελευθεροτυπία”, αλλά εξακολουθεί να “συνδικαλίζεται”, καθώς είναι μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ.
Γνωστότερος, πάντως, απ’ όλους επρόκειτο να γίνει ο Γραμματέας της “Β’ Πανελλαδικής” του Κολλεγίου Αθηνών, γνωστός κατά (δημοσιογραφικόν) κόσμον και ως… Αλέξης Παπαχελάς.
Εκεί, πάντως, που οι Πανελλαδικάριοι “πήραν όλο το χαρτί” ήταν στο χώρο των εταιρειών ΜΕΤΡΗΣΕΩΝ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ – οι Γιάννης Μαυρής και Χριστόφορος Βερναρδάκης ίδρυσαν την V-PRC, ο Στράτος Φανάρας τη Metron Analysis…
Ας υπογραμμισθεί τέλος και η εντονότατη παρουσία στα media πλήθους ευρωκομμουνιστριών – αγωνιστριών, αφού, ως γνωστόν, ο Ρήγας λειτούργησε επί έτη ως στέγη και του ωραίου φύλου. Η Χριστίνα Πουλίδου του “Επενδυτή”, η Χρύσα Ταβουλάρη του “Ελεύθερου Τύπου”, η Αννυ Ποδηματά του “Βήματος”, αλλά και η Ινώ Αφεντούλη, που μετακόμισε στις Βρυξέλλες (*), είναι μερικές μόνο από τις κυρίες του ΚΚΕ εσωτερικού που δραστηριοποιήθηκαν στο χώρο του Τύπου.
—————-
(*) Στα κεντρικά του ΝΑΤΟ. Οι Ρηγάδες είχαν πάντα στενή σχέση με τηνς “βαθειά εξουσία”, ήταν γόνοι υπηρετών της. Πολιτικών, διπλωματών, στρατιωτικών, τεχνοκρατών, ανωτέρων δημοσίων υπαλλήλων κ.λπ», (Προφήτης).
*****
ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ
“Υπάρχουν δυο ειδών επαναστάτες. Αυτοί που πιστεύουν σε έναν άλλο πολιτισμό και θέλουν να ανατρέψουν το σύστημα και αυτοί που είναι εκτός του συστήματος και των απολαβών του και θέλουν απλώς να το καταλάβουν για να μετάσχουν κι αυτοί στο παιχνίδι. Φοβούμαι πως η Αριστερά σήμερα κατάντησε να είναι το δεύτερο είδος”, ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΙΟΣ